Reisverhalen

Finland 2012: dag 12

2011-08-26T06:04:00.000-07:00

Zondag 21 augustus 2011

We gaan ontbijten en trekken daarna voor de laatste keer onze badkledij aan om ons te ontspannen in de Spa.
Kort voor de middag checken we uit en rijden naar Lahti.
Hier zien we de prachtige Sibeliushall. We lopen even door de gezellige haven en zien dat we deze middag hier iets kunnen eten.

Dan hebben we nog even tijd om de schansen te bezoeken. En we hebben ook dit keer geluk dat er iemand aan het oefenen is.

Op 25 en 26 februari 2012 en van 3 tot 6 maart 2012 zullen hier kampioenschappen plaatsvinden.

Onderweg terug naar de haven stoppen we om de Ristinkirkko te bezichtigen. Dit is de laatste kerk die Alvar Aalto in Finland ontwierp (1972). Een pracht van een gebouw.

Op het moment dat wij er waren ging er juist een dienst beginnen: de “confirmation” van protestantse 15-jarigen.

Op een boot in de haven eten we voor het laatst op Finse bodem.

Daarna zetten we onze weg verder naar Vantaa, waar de luchthaven is.

We geven de auto af en checken in voor de vlucht naar Brussel.
Na 12 dagen en 1890 km nemen we afscheid van Finland… maar we keren zeker nog terug!

Wie graag meer foto's ziet, komt via volgende link in ons webalbum terecht.

Finland 2011: dag 11

2011-08-26T05:30:00.000-07:00

Zaterdag 20 augustus 2011

Reisroute: 358km

Weg 464: Joroinen

Weg 455 + 23: Pieksämäki – Jyväskylä

Weg 9: Muurame tot Korpilahti

Weg 610: Joutsa

Weg 4: Heinola

Om 09u30 zijn we ingepakt, nemen we afscheid van ons meer, en gaan we onze sleutel afgeven bij Jouni.

We vertrekken richting Jyväskylä. Hier bezoeken we verschillende gebouwen, ontworpen door architect Alvar Aalto. Uiteraard gaan we ook naar het Alvar Aalto museum waar zijn architectuur en meubelontwerpen belicht worden.

We zetten onze tocht verder richting Heinola en maken een korte tussenstop in Muurame waar één van de eerste ontwerpen van Aalto staat: de Muuramen kirkko.

In Heinola zoeken we een hotel om te slapen. We vinden al snel het Kumpeli Spa Hotel.

We checken in en gaan vlug genieten van de Spafaciliteiten: zwembad, jacuzzi’s, sauna’s, stoombad en relaxruimte.

Heinola beleefde ooit topdagen als kuuroord. Een aantal mooi bewaarde houten gebouwen van rond het begin van de 20ste Eeuw herinneren nog aan die tijd.

We lopen er nog even rond op zoek naar een leuk restaurantje, maar we keren onverricht ter zake terug naar het hotel en eten daar iets.

Pascal en Lauren kijken nog naar een interessante documentaire op TV terwijl ik mijn boek uitlees.

Finland 2011: dag 10

2011-08-25T12:46:00.000-07:00

Vrijdag 19 augustus 2011

Het eerste wat we zien, is stralende zon!

Na de hevige regen van gisteren is dit geweldig en kan onze dag niet meer stuk.

We ontbijten buiten, genieten wat van de zon en trekken er vervolgens onze short en zwemvest aan voor een tochtje met de roeiboot.

We varen in een 8-vorm rond de dichtstbijzijnde eilanden: Kalmoluoto, Rantasaari en Suomensaari.

We amuseren ons ongeveer 2u op het water!

Zalig genieten van alleen-zijn en de absolute stilte.

Het roeien heeft ons wel honger doen krijgen.

Na ons middagmaal hadden we een uitstapje naar het dorpje Rantasalmi gepland. Maar we beslissen uiteindelijk naar Savonlinna te gaan omdat we van daaruit een boottocht in het Saimaa-merengebied kunnen maken.

De tocht duurt 1u20 en een familieticket kost 35€.

Onderweg naar huis stoppen we voor de laatste keer in de KKKK Citymarket.

Eens terug thuis kent pascal ondertussen zijn taak: de houtsauna aansteken. Het wordt onze laatste voor deze vakantie :-(
We genieten meer dan ooit tevoren van het prachtig uitzicht dat we vanuit de sauna hebben.

Vanavond zijn de kleurweerspiegelingen op het water gewoon met geen woorden te beschrijven. Zo’n prachtig ‘schilderij’ heb ik nog nooit gezien!

Dit was misschien wel dé mooiste dag van de hele reis…

Finland 2011: dag 9

2011-08-24T05:45:00.000-07:00

Donderdag 18 augustus 2011

Reisroute: 168km
Weg 464
Weg 14: Savonlinna – Punkaharju
Idem terug

Het giet water!!!
We brengen de voormiddag rustig thuis door met uitgebreid ontbijt, lezen, gezelschapspel en koken.
Na de middag rijden we naar Punkaharju.
Hier rijden we over een smalle rotsrichel die Finland aan de laatste ijstijd heeft overgehouden. Een prachtige plek om een mooie wandeling te maken, maar helaas laat de regen dit niet toe.
Wel ideaal weer om een bezoek te brengen aan het kunstcentrum Retretti (familieticket 35€).Een exclusief sfeervolle grote tentoonstellingsruimte is ondergebracht in grotten die met springstof uit de rotsen zijn gehouwen. De kunstmatige vijvers en watervallen zorgen voor een prachtig, uniek decor!Er is eveneens een ondergrondse concertzaal die plaats biedt aan meer dan 1000 toeschouwers. Lauren en ik hebben er tijdens een workshop zelf een Afrikaans masker geschilderd terwijl Pascal voor wat muziek op de achtergrond zorgde op een onbekend Afrikaans instrument.

Terug thuis werd uiteraard… je raadt het al… de sauna opgewarmd en de dag wordt ook afgerond op de manier zoals je reeds weet…

Finland 2011: dag 8

2011-08-24T05:31:00.000-07:00

Woensdag 17 augustus 2011

Reisroute: 320km
Weg 464: Rantasalmi – Varkaus
Weg 5: Joroinen – Kuopio
Weg 5: Kuopio – Varkaus
Weg 464: Rantasalmi - Tammenlahti
Alweer grijs, maar toch geen regen!
We zijn vroeg uit de veren omdat we weer op dagtocht gaan.
We rijden langs Rantasalmi richting Varkaus tot in Joroinen.
Volgens de gids moet dit een mooi schoolvoorbeeld zijn van een Finse dorpsgemeenschap met mooie oude boerderijen en landhuizen. Alleen… wij hebben ze niet gevonden!
We rijden dan maar door naar Kuopio.
Hier lopen we even rond op de plaatselijke markt en kopen er verse groenten en fruit. We bezoeken het Kuopion Korttelimuseo (familieticket 8€). Hier staan nog originele houten huizen, inclusief het authentieke meublair. Er zijn zelfs pakhuizen en tuinen uit de 18e Eeuw tot de jaren 30 van de 20ste Eeuw.
Met andere woorden we ontdekken hier hoe een Fins stadje er vroeger uitzag.We nemen ook een kijkje in de Kauppahalli, waar we ons een lekkere koek als middagmaal kopen.
We zetten onze tocht verder met de bedoeling het Ortodoksinen kirkkomuseo te bezichtigen dat een unieke collectie iconen bevat, maar dit is helaas gesloten wegens renovatiewerken.
Dan rest er ons nog 1 ding: Kuopio vanuit de Puijon Torni overschouwen, een uitkijktoren van 75m hoog die op een heuvel van 150 m hoogte staat (familieticket 14€)
We hebben hier ook een prachtig zicht op de springschansen van Kuopio.Hierna keren we huiswaarts.
Onderweg, in Varkaus, doen we opnieuw boodschappen en lopen we nog langs het Mekaanisen Musiiken Museo (35€)
De collectie van dit museum is een unicum voor de Noordse landen.
Het is zeker en vast een unieke, bijzondere ervaring.En omdat we één van de weinige bezoekers uit België zijn, krijgen we er bij het buitengaan een CD cadeau, waar muziek opstaat dat afkomstig is van de mechanische instrumenten uit het museum.Thuis haast Pascal zich naar de sauna om deze op te warmen… het wordt een verslaving!
Als avondeten genieten we van een overheerlijk stuk zalm van 1,125kg, met verse erwten en geprakte aardappelen.
En naar goede gewoonte wordt da dag afgesloten met een gezelschapspel.

Finland 2011: dag 7

2011-08-24T05:19:00.000-07:00

Dinsdag 16 augustus 2011

Midden in de nacht word ik wakker en zie een mooie rode gloed aan de horizon. De zon komt al op: het is 03u07!
Toch nog te vroeg om op te staan.
Een paar uur later is het eerste geluid dat ik hoor regendruppels op het dak. De dag begint dus in mineur.

We beslissen om er een luie dag in ons huisje van te maken.
Dat begint dus met opnieuw in bed kruipen en wat soezen of lezen.
We nemen een laat ontbijt en lezen daarna gewoon verder.
We spel Yatzee en maken ondertussen het eten klaar.
Na de middag, het is nu al een hele tijd droog, trekken we er op uit met de roeiboot.
Als we terug zijn is het koffie-time en we leren een nieuw gezelschapspel: Boonanza met uitbreiding La Isla Boonita.Om 18u wordt dan de houtsauna in gereedheid gebracht.We eindigen onze luie dag met een broodmaaltijd en bij een lekker glas wijn spelen we nog maar ne keer Boonanza en La Isla Boonita, kwestie van de spelregels onder de knie te krijgen.
Morgen gaan we weer op pad.
Tot dan voor een hopelijk interessanter verslag!

Finland 2011: dag 6

2011-08-24T05:04:00.000-07:00

Maandag 15 augustus 2011

Reisroute: 480 km
Weg 14: Savonlinna
Weg 71: Kerimäki
Weg 6: richting Joensuu
Weg 70: tot aan de grens
Weg 70: Joensuu
Weg 17: richting Kuopio
Weg 23: richting Varkaus
Weg 477,476,471: Savonlinna

Om 04u00 zijn we even wakker en zien we de zon reeds opkomen. Toch besluiten we om snel terug in ons bed te kruipen. Als we voor écht opstaan, blijkt het nogal grijs weer te zijn. Dus… we gaan op daguitstap! We rijden over Savonlinna naar Kerimäki. Hier staat de grootste houten kerk ter wereld: 45m – 42m en 27m hoog.

Er kunnen 3000 mensen zitten en dan nog eens 2000 rechtstaan. Niemand begrijpt waarom er ooit in zo’n klein dorp, zo’n grote kerk gebouwd werd.We vervolgen onze weg op zoek naar … de Russische grens. We zijn immers bijzonder nieuwsgierig hoe die eruit ziet. Waar de weg stopt, is er een gewone grensovergang zoals we die allemaal gekend hebben. Teleurstellend dus!
We proberen het dan op een ander plaats: we rijden een stukje terug op weg 70 en nemen dan de onverharde weg naar Perä-Musko.We stellen ons voor dat we daar een grote afrastering gaan zien met er een prikkeldraad bovenop.
Helaas… we stuiten op een verkeersbord waarop staat dat er een zone van 3km niemandsland is en een tekening maakt duidelijk dat in het midden van deze zone een afrastering staat. Net voorbij het bord staat echter een combi van de Finse douane die de weg verspert.
Hier stopt dus onze zoektocht naar ‘de Russische grens’. Toch zijn we blij dat we op dit magisch punt gestaan hebben.We keren terug en rijden verder naar Joensuu, de hoofdstad van Noord-Karelië. We lopen hier even rond, maar de stad kan ons niet bekoren, dus zetten we onze dagtocht verder langs weg 17 richting Kuopio. In Uusi Valamo houden we halt om het Valamo Luostari te bezoeken, een oud orthodox monnikenklooster. Het heeft een bijzonder mooie kerk en een verzameling houten gebouwen. En wat ons het meest interesseerde was de wijnwinkel waar ze hun zelfgemaakte bessenwijnen verkopen.We nemen 2 flessen mee om achteraf thuis bij na te genieten.
Na iets meer dan 100km en 40 tegenliggers bereiken we terug Savonlinna, waar we in de Citymarket en de Alko boodschappen doen.
Toch even vermelden dat op een bepaald punt de weg gewoon stopte en we met het veer naar de overkant moesten …. Wij dachten dat dit meer iets voor Noorwegen was, maar zo te zien kennen ze dat hier in Finland ook!We arriveren om 20u30 aan ons huisje en hebben 480km op de teller staan.
Meer dan genoeg voor 1 dag!
We hebben nu wel een sauna verdiend. We eten nog iets, lezen nog wat en kruipen onder de wol.

Finland 2011: dag 5

2011-08-24T04:29:00.000-07:00

Zondag 14 augustus 2011

We zijn er als de kippen bij en zitten om 04u30 al op ons terras naar de zonsopgang te kijken. Adembenemend mooi!
Het valt ons op dat het hier gedurende heel de nacht niet écht donker wordt!
De tweede keer dat we opstaan is het 09u00.
Ontbijten doen we uiteraard op het terras.
Daarna verhuizen we naar het terras aan de andere kant van het huisje, waar de zon volop schijnt en we in de gids info lezen over Savonlinna, het stadje dat we deze namiddag gaan bezoeken.

Maar eerst staat er een boottochtje op het meer gepland. We trekken een reddingsvest aan, duwen de boot in het water en… proberen vooruit te komen.

Na enige tijd oefenen, begint het aardig te lukken en riskeren we ons tot het dichtstbijzijnde eilandje te varen.

Lauren en Pascal kunnen maar niet genoeg krijgen van het water en nemen na de boottocht nog een frisse duik.

Na de middag gaan we naar Savonlinna.

We bezichtigen Olavinlinna (familieticket14€), een Middeleeuws kasteel dat vaak decor is voor een opera, en de museumschepen: Mikka, Savonlinna en Salama (familieticket 10€).

Deze laatste werd gebouwd in 1874 en werd aangevaren en zonk in 1898. Hij werd in 1971 terug omhoog getakeld en gerestaureerd.

Op onze terugweg passeren nog langs de supermarkt.

Thuis aangekomen steken we de “woodburning sauna” aan.
Een klein uurtje later zitten we er al in! En nog even later nemen 3 naakte Belgen een frisse duik in het meer dat deel uitmaakt van het Linnansaaren Kansallispuisto, een natuurgebied dat op de lijst van het Unesco werelderfgoed staat.

Bij de inzet van de zonsondergang steken we de BBQ aan om vervolgens heerlijk te genieten van een lekkere maaltijd mét een lokaal biertje.

En vandaag zijn we ook te weten gekomen dat we op 2124 km van Brussel zitten.. toch leuk om weten, niet?

Finland 2011: dag 4

2011-08-22T06:13:00.000-07:00

Zaterdag 13 augustus 2011

Reisweg:
Weg 4: Vantaa – Lahti
Weg 5 Mikkeli – Juva
Weg 14 richting Savonlinna tot voorbij Hiismäki
Weg 464 richting Rantasalmi tot pijl naar Tammenlahti

Deze ochtend zijn we vroeg uit de veren.
Na ons ontbijt moeten we opnieuw al onze valiezen inpakken want onze citytrip in Helsinki zit erop!
In plaats van een taxi, nemen we de tram naar het station en daar de speciale bus naar de luchthaven. Voor deze bustransfer krijgen we korting met de Helsinki kaarten, die nog tot 10u48 geldig zijn! We betalen een totaal van slechts 8€.
Op de luchthaven gaan we naar de stand van Europcar, waar al onze documenten voor onze huurwagen reeds op ons lagen te wachten. Vanaf nu is een gloednieuwe VW Polo ons vervoermiddel voor de komende week. En weg zijn wij…

We rijden langs bovenvermelde route en houden halt in Juva om boodschappen te doen. Vanaf de pijl naar Tammenlahti wordt het onverharde weg: 4,5km tot het huis van de eigenaar van ons huisje en daarna nog eens 2,5km naar onze stuga aan het meer.
In totaal bedraagt onze reisweg vandaag 307km!

Onze stuga is ronduit prachtig, verbazingwekkend, super!
Deze heb ik gevonden via http://www.finnishlakesidecabins.com/

Van zodra Lauren haar bikini uit de koffer tevoorschijn komt, is zij gaan zwemmen in het meer. En even later duikt ook Pascal het water in.
“Zalig” zo zeggen ze allebei.

Onze roeiboot hebben we ook al snel gevonden.
Vanaf nu… RELAX!
We proberen onze elektrische sauna uit, de woodburning sauna , te zien op de foto, stellen we nog even uit.
Eten doen we buiten op het terras met zicht op het meer.

By the way, het vlees wordt gebakken op de gasbarbeque.

Als avondactiveit spelen we buiten aan de rand van het bos vogelpik en daarna binnen nog het gezelschapspel koehandel.
Om 22u30 dalen we nog even af naar onze pier om er te genieten van een prachtige zonsondergang.
We zien het hier helemaal zitten.

Meer foto's van Elk's cabin http://www.finnishlakesidecabins.com/Lak058.htm

Finland 2011: dag 3

2011-08-22T05:29:00.000-07:00

Vrijdag 12 augustus 2011

De dag begint grauw, grijs met regen.
We besluiten om te beginnen met de Uspenskin Katedraali, de Russisch – Orthodoxe aan Maria gewijde kerk.
We stappen uit de tram en het giet dat het klettert!
Onze jeans in bijna tot aan onze knieën nat!

Na het bezoek aan de kathedraal is het gestopt met regenen en we de nemen de boot naar Suomenlinna “het kasteel van Finland”.
Hier maken we een rondwandeling en bezoeken we de Lutherse kerk, het Kruunulinna Ehrensvärd museum, de Visikko-onderzeeër en de gallery Augusta.
Tijdens ons bezoek aan het eiland breekt de zon er dan helemaal door!!
Hiervan genieten we met volle teugen van op de typische Scandinavische rotsen, alsook tijdens ons middagmaal op het terras van pizzeria Nikolai.

Zowel de veerdienst als de musea waren hier gratis op vertoon van de Helsinki Card.

Terug op het vasteland passeren we eerst langs het hotel, want door de regen van deze ochtend waren we wat “overkleed”.
Daarna bezoeken we de wijken Punavuore en Ullanlinna.
Bezienswaardigheden zijn de Bulevardi, de vlooienmarkt (Hietalahdentori), de Johanneksenkirkko en het Designmuseum (gratis toegang met Helsinki Card).
We zouden graag ook nog het museum van de Finse architectuur bezoekn, maar dit sluit helaas al om 16u. Pech!
Snel zijn is dus de boodschap.
We zakken af naar Eira, waarschijnlijk de deftigste wijk van Helsinki.
Hier bevindt zich het mooiste park van de stad: Kaivopuisto. Maar nog mooier is het flaneren langs het water met zicht op de vele eilandjes.
We sluiten af met een lekker avondmaal in het restaurant Ravintola Sipuli, aan de voet van de Uspesin Kathedraal, waar we onze dag begonnen zijn!
En zo is de cirkel rond.
En naar goede gewoonte maken we nog een korte wandeling langs de Pahjoisranta.

Finland 2011: dag 2

2011-08-22T04:59:00.000-07:00

Donderdag 11 augustus 2011

We staan op met de zon en na het ontbijt vertrekken we met regen.
We gaan eerst en vooral onze Helsinki Card kopen. Deze kost voor een volwassene 45€ en voor een kind 17€ voor 2 dagen.
Met deze kaart is de toegang tot tal van musea alsook het openbaar gratis!

We beginnen in de oude stad, in de oudste wijk Kruununka. De naam beteknt “weiland van de kroon”.
In de Kristianinkatu nr 12 bezichtigen we het Ruiskumestarin talo, het oudste nog bestaande houten koopmanshuisje in de stad. Het dateert van 1818 en verkeert nog volledig in oorspronkelijke staat.
We wandelen verder naar het kleine wijkje Hakaniemi. Hier lopen we op de dagelijkse openluchtmarkt en snuisteren we weer eventjes rond in de markthal.
We lopen door naar Kallio. De Kalliokerk is een belangrijk Jugendstilgebouw uit 1912. De klokken geven de tijd aan op een wijsje van Sibelius, van wie we later die dag een monument gaan bekijken.
Maar eerst lopen we even het pretpark binnen, om vanuit de panoramatoren een overzicht over de stad te krijgen.
En dan, hop, naar het Sibeliusmonument van Eila Hiltunen, die de grootste Finse componist allertijden eert; een fascinerend ontwerp!!

Ondertussen is het al een flink stuk in de namiddag. Honger steekt de kop op, maar toch wandelen we eerst langs het ultramoderne Suomen Kansallisooppera-gebouw en de Finlandia Hall, een gebouw van architect Alvar Aalto om vervolgens in het café van het Kansallismuseo iets te eten. De inrichting en de collectie van het museum vertelt iets meer over de geschiedenis van Finland.

Heuverlopwaarts achter deze gebouwen staat aan één van de slingerende straatjes van Töölö de ultramoderne Pemppelinaukion Kirkko. Deze kerk is niet alleen bouwkundig een curiosum, ze is ín de rotsen gebouwd en heeft stenen binnenmuren, maar ze is ook het podium voor een uitgebreid programma van mooie concerten.

En we hadden het geluk een deel van een repetitie voor een concert te mogen meemaken.
Van hieruit keren we terug naar het nieuwe Helsinki.
Recht tegenover het parlementsgebouw bevinden zich de nieuwe muziekhal en het indrukwekkende museum voor moderne kunst, Kiasma.

Zoals eerder deze dag, is ook hier onze inkom gratis dankzij onze Helsinki Card.
De prachtige kunstcollecties maken dat we hier enige tijd rondlopen.
Om 18u30 beginnen we stilaan terug richting hotel te stappen en komen op onze weg dé allergrootste boekenwinkel van Scandinavië tegen! Overweldigend groot!!

Na wat rondgeneusd te hebben tussen al die boeken steken we de straat over en gaan in restaurant Marski lekker eten. Een aanrader en voor elk wat wils!
We eindigen onze dag met een rustig wandelingetje langs de Pahjoisranta, gevolgd door een relaxerend badje.

Finland 2011: dag 1

2011-08-22T04:39:00.000-07:00

Woensdag 10 augustus 2011

Wekker loop af om5u30.
Trein vanuit Aalst richting Brussel Nationale Luchthaven vertrekt om 6u56.
Vlucht Brussel – Helsinki van 9u50, aankomst 13u20 plaatselijke tijd.
We nemen de taxi naar het Best Western Premier Hotel Katajanokka. Een gebouw dat dateert uit 1836 en tot 2002 de gevangenis van Helsinki was. Hier zaten gedetineerden in afwachting van hun proces. Vanaf 2008 is het een hotel.
De rit duurt ongeveer 20 km en kost 38,5€.

Na ingecheckt en uitgepakt te hebben, gaan we op verkenning.

We eten iets in de oude markthal: Vanha Kauppahalli. Deze hal doet reeds meer dan 100 jaar dienst!
We wandelen daarna langs de Aleksanterinkatu richting Rautatieasema (het station).
Vandaar trekken we richting Mannerheimintie, de drukste en tevens de langste straat van Helsinki.
In deze straat bewonderen we het Vanha, het oud studentenhuis. We passeren ook aan het grootste warenhuis van Finland: Stockman.
Vandaar begeven we ons richting Esplanadin Puisto, een mooi promenadenpark, waar de designwinkels van Marimekko en Aarikki gevestigd zijn.
We rusten uit op het terras van het etablissement Kappeli dat dateert uit 1867. In de muziektent er recht tegenover gaat een concertd door, waar we met volle teugen van genieten. (2xpils + 1cola= 15,40€!!)
Ondertussen gaat Lauren in de gids op zoek naar een geschikt restaurant. Het wordt restaurant Havis in de Eteläranta. We eten er een overheerlijk vismenu:
- Silakoita “Havis 2011”
Baltic Herring “Havis 2011”
- Savustettua, kanterellimuhennosta ja siianmätiä
Smoked Artic char with creamed chanerelles and laveret roe
- Mustikkaclafoutis ja maitorahkasorbettia
Blueberry clafoutis with milk curd sorbet
Wijn: Mezzacorona Pinot Grigio Riserva – Trentino Italy

Na ons lekker diner maken we nog een ommetje langs het Kaupungintalo (stadhuis) en de Tuomiokirkko, de kathedraal van Helsinki.
De buitenkant met zijn koepels, witte Corinthische zuilen en vele beelden is héél indrukwekkend, terwijl het interieur heel sober is.

Moe maar voldaan keren we terug naar ons hotel, waar dit verslag nog moest geschreven worden.
Om goed 23u doen we dan het licht uit.

Zweden: 21 aug

2010-08-23T11:16:00.000-07:00

Reisroute:

E20 Kopenhagen
E47 Rødby – Puttgarden
E47-A1 Fehmarn – Lübeck – Hamburg – Osnabruck – Münster
A43 Essen afrit 8
Wulfen – Wesel – Geldern - Straelen

Aantal km: 753km

Vandaag is alleen maar rijden.
Toch kunnen we nog genieten van de mooie Öresundsverbindelsen, de brugverbinding tussen Zweden en Denemarken.
De vaste oeverververbinding over de Öresund begint met een brug van 18 km lang met pijlers die 204 meter boven de zee uitsteken. De brug gaat over op een kunstmatig eiland van 4 km lang en de verbinding eindigt met een tunnel van eveneens ruim 4 km.
Hiervoor betalen we voor een motorhome langer dan 6m: 750SEK
Ook hebben we nog een overtocht per boot te goed.

Een welkome afwisseling in de lange uren achter het stuur.
We slapen voor de laatste keer in onze motorhome in Straelen, tegen de Nederlandse grens.
Morgen nog een 230km en we zijn weer thuis.
Het was toch weer een supermooie vakantie met behoorlijk mooi weer!

Voor meer foto's kan je op volgend webadres doorklikken:

www.picasaweb.google.com/ponsjee

Zweden: 20 aug

2010-08-23T11:06:00.000-07:00

Reisroute:
23 Höör – E22 Malmö

Aantal km: 70 km

Als laatste dag op Zweedse bodem gaan we Malmö bezoeken, de 3de grootste stad van Zweden.

Een heel opmerkzaam gebouw is de Turning Torso, een appartementencomplex dat 190m hoog is. Het gebouw draait van beneden tot boven 90° om zijn as en heeft 54 verdiepingen.

Heel mooi zijn de Stortorget en Lilla Torget.
Toeval wil dat het vanaf 20 tot en met 27 augustus Malmö Festival is.

In alle straten staan kraampjes, op alle pleinen staat tentjes, kleine en grote podia.
Kortom “de Gentse feesten in Malmö”.
Misschien niet meteen ideaal om mooie foto’s te nemen van de prachtige oude gebouwen, maar toch wel de moeite om een stad ook eens op deze manier te zien.
We pikken ’s avonds nog een concertje mee van The Sonnets en keren dan terug naar de motorhome.

We gaan op zoek naar de Utsiktsvägen om met zicht op de Öresundsverbindelsen onze laatste avond door te brengen.

Zweden: 19 aug

2010-08-23T10:58:00.000-07:00

Reisroute:
216 Trosa – E4
E4 Jönköping – richting Malmö
Afrit Makeryd
117 Hässleholm
23 richting Malmö tot Höör

Aantal km: 522 km

We zijn vroeg opgestaan omdat we een tamelijk lang traject voor de boeg hebben.
En we wilden eerst nog even rondwandelen in Trosa want het was gisterenavond al te laat en al donker toen we aankwamen.
Trosa is een heel gezellig vissersdorp met idyllische straatjes.

Rond 10u30 vertrekken we er richting Jönköpping.
Een tamelijk grote stad, vooral bekend om zijn luciferfabriek die er tot in 1971 gevestigd was.
Nu is het bedrijfsterrein omgetoverd tot een museumcomplex.

Absoluut de moeite waard om te bezoeken.
Verder is de stad best leuk om er wat rond te wandelen.
Van hieruit rijden we verder richting Malmö.
We gaan vanavond nog eens op camping zodat we morgenochtend voor de laatste keer service kunnen doen met de motorhome.
Camping Jägersbro is een driesterrencamping en ligt aan het ösjön.
We staan met zicht op het meer, wat altijd superleuk is om van de mooie zonsondergang te kunnen genieten.

Zweden: 18 aug

2010-08-23T10:48:00.000-07:00

Reisroute:

Skärså – E4 Söderhamn
E4 Söderhamn – Gävle
E4 Gävle – Uppsala
E4 Uppsala – Stockholm – Norrköping
216 Trosa

Aantal km: 347 km

We verlaten Skärså met de bedoeling Gävle te gaan bezoeken.
Vandaag hebben we echter pech met het weer want het regent.
Rond de middag parkeren we de motorhome op de parking aan het concertgebouw van Gävle, maar uitstappen zit er voorlopig niet in. Het water valt met bakken uit de lucht!
Zullen we dan maar eerst koken?
Maar helaas… na de afwas regent het nog steeds even hard!
Toch trekken we onze wandelschoenen aan, en gewapend met regencapuchons en paraplu’s trekken we de stad in.
Maar al snel blijkt dat het eigenlijk niet te doen is!

We gaan wat schuilen in een winkelcentrum en besluiten dan toch maar terug te keren naar de motorhome. Intussen zijn onze broeken tot aan onze knieën doorweekt!
Hopelijk stopt het met regenen want een bezoek aan Uppsala stond vandaag ook nog op ons agenda.

En ja… we hebben dan toch een tikkeltje geluk.
In Uppsala is het droog zodat we kunnen genieten van de grandeur en de schoonheid van deze universiteitsstad.

We rijden ’s avonds verder tot in Trosa, een idyllisch vissersdorp, waar we 3 jaar geleden ook al overnacht hebben.

Zweden: 17 aug

2010-08-23T10:34:00.000-07:00

Reisroute:

E4 Örnsköldsvik – Haparanda
Afrit Skeppsmalen
E4 Örnsköldsvik – Härnösand
Härnösand - Skärså

Aantal km: 388 km

We zijn deze morgen al vroeg uit de veren.
We lezen in een gids over een oud vissersdorpje Skeppsmalen.
Skeppsmalen is een klein visserdorpje met zijn oorsprong in 1682 met de typisch rode houten huisjes.
We bezoeken dit en wandelen er over grote rotsstenen tot aan het water.

Hier vind je ook het Surströmmingsmuseum.
We hebben nog geen surströmming gegeten, maar nemen toch een blikje mee om thuis uit te proberen.
We hebben wel gelezen dat er slechts 2 mogelijkheden zijn: of je lust het, of je lust het niet.
We zien wel…
Hier zijn we op het hoogste punt van onze reis gekomen en moeten nu terug naar het zuiden beginnen rijden.
We houden hierbij halt in Örnskölsviken.
Hier hebben ze een springschans die vlakbij de E4 ligt.

Je hebt er als het ware het idee dat de springers op het dak van je auto kunnen belanden.
We klimmen tot halverwege de schans om wat foto’s van deze toch wel speciale ligging te nemen.

Daarna rijden we naar Härnösand.
Onderweg zien we de fabriek van Fjällräven waar trekkerskledij gemaakt wordt.
Wil toeval ook nog dat er een fabrieksverkoop doorgaat!
Dus wij daarheen… we kopen een T-shirt, bloes en vestje.
Nu kunnen we verder naar Härnösand waar we Murberget bezoeken.
Dit is een soort van openluchtmuseum. Het is gebouwd als een dorp, met een plein, een kerk, een pastorie, een bos, een landgoed en geeft een redelijk beeld van de ontwikkeling van västernorrland.

Een dorpswinkel zoals die in 1700 in Härnösand bestond, is naar Murberget verhuisd.
De kerk is een reconstructie uit 1929 van een typisch middeleeuwse kerk in Norrland.
Leuk om even rond te wandelen….
We vervolgen onze weg richting Söderhamn, maar verlaten iets vroeger de autosnelweg om naar Skärså te gaan.
We gaan lekker eten in restaurant Albertina en blijven op hun parking overnachten.

Zweden: 16 aug

2010-08-23T10:20:00.000-07:00

Reisroute:

Nörfallsviken – Ullånger
E4 Ullånger – Skuleberget
Skuleskogen parking zuid

Aantal km: 58,5 km

We profiteren van het staan op een camping en nemen allemaal uitgebreid een douche en doen service met de motorhome.
We rijden daarna naar Skuleberget, het hoogste punt van het werelderfgoed Höge Kusten.
Hier gaan we met de skilift naar boven.
We betalen hiervoor 50SEK per volwassene en 20SEK voor Lauren.
Deze lift brengt ons 294m boven de zeespiegel.

Eens boven is het uitzicht over de Botnische Golf adembenemend!
We moeten toch even denken hoe het zou zijn om er in de winter te skiën met zich op zee??
We keren te voet terug, een wandeling van 2,2 km (± 1u) door het bos.

Van hieruit rijden we naar Skuleskogens Nationalpark, parking zuid.
Ik had namelijk al gelezen over een spectaculaire kloof… en die wou ik uiteraard zien!
Ondertussen hadden we een kaart waar de verschillende wandelingen die je in het natuurreservaat kan maken, op uitgestippeld staan.
Een wandeling over rotsen, langs zandstranden, een bergmeer, door een diepe kloof, door bossen en langs vergezichten op de Botnische Golf en een scherenkust stond op ons menu.

De wandeling naar Slåttdalskrevan, de kloof, is 2,8km.
We worden gewaarschuwd: het is geen makkelijke klim en neemt zeker anderhalf uur in beslag.
Het was echter niet zo moeilijk maar wel een zéér mooie wandeling.
Ons klimwerk werd beloond met een schitterend zicht op een 40m hoge kloof, 7m breed en 200m lang!

We zijn daar ook nog even verder geklommen en plots zagen we de zee!!!
Hoe raar die hoge kusten toch zijn!
Er zijn echt geen woorden voor!

Alles bij elkaar hebben we 11,3km gewandeld.
Een beetje moe, maar toch voldaan komen we aan bij onze motorhome.
Het was een bijzonder mooie dag en dit vieren we met een fles Cava, lekkere speciaal opgelegde maatjes en een heerlijk bereid Thais wokgerecht.
We kruipen vanavond vroeg onder de dons en genieten van een uiterst stille nachtrust aan de rand van Skulleskogen.

Zweden: 15 aug

2010-08-23T10:12:00.000-07:00

Reisroute:

Spikarna – Sundvall
E4 Sundvall – Härnösand
E4 Härnösand – Grätta
Grätta - Norrfällsviken

Aantal km: 180,4 km

Deze ochtend bezoeken we Sundvall.
Opvallend is het Kultur Magasinet, dat je reeds van op de grote weg kan zien staan.
Het is het centrum voor theater, muziek en kunst.
Sundsvalls Stadsbibliotek en Sundsvalls Museum zijn hier ook in gevestigd.
De toegang is gratis!

We eten iets in het stadje en rijden dan door naar Härnösand.
We bezoeken er de witte stenen Domkyrkan en de Sambiblioteket, een designbibliotheek in Zweden.

We zoeken tevergeefs naar Murberget, en besluiten dan maar er op de terugweg nog eens naar te zoeken.
We rijden verder langs E4 en of het nu komt door zijn indrukwekkende pilaren of door zijn ligging: als je Höga Kustenbron bent gepasseerd, heb je een gevoel in een nieuw te land te zijn!
We gaan al snel van de autosnelweg af en flaneren door de kleinere baantjes.
Het uitzicht is hier ronduit schitterend!!!!
Na elke bocht weer een ander verrassend landschap.
We nemen onze intrek op een camping in Norrfällsviken.
Na het avondmaal maken we nog een fikse wandeling naar een uitkijkplateau in de bossen, vanwaar we getuige mogen zijn van een adembenemende zonsondergang.

Zweden: 14 aug

2010-08-23T09:58:00.000-07:00

Reisroute:

301 Rättvik – Ingels
Ingels – Lamborn
50 Lamborn – Alfta – Bollnäs
83 Bollnäs – Vallstabyn
Vallstabyn – Iste – Nianfors – Njutånger
E4 Njutånger – Hudiksvall – Sundvall
Eiland Alnön: Spikarna

Aantal km: 322,5 km

Nadat we boodschappen gedaan hebben, verlaten we Rättvik.
We zetten koers richting Höga Kusten, hier reiken de bergen tot aan de zee, vandaar de naam hoge kust.
De hoge kust staat sinds 2000 op de werelderfgoedlijst van Unesco.
Een kleine 10.000 jaar geleden smolt hier het laatste en waarschijnlijk het dikste ijs weg dat de laatste ijstijd markeerde. Tijdens deze ijstijd werd heel Scandinavië letterlijk naar beneden gedrukt onder het gewicht van een enorme massa ijs. Naar schatting was de druk zo groot dat het land zo’n achthonderd meter naar beneden werd gedrukt. Na het smelten van het ijs kwam het weggedrukte land weer omhoog. En anno 2010 is deze herrijzenis nog steeds gaande. Uit onderzoek blijkt dat het gebied al 750m omhoog is gekomen, waarvan 285m boven de zeespiegel. Nu stijgt het land er nog steeds ongeveer 8mm per jaar.

We rijden langs kleine weggetjes en genieten van de prachtige uitzichten.
Juist voor Karlsnäs zetten we onze motorhome even aan de kant en picknicken we met zicht op een meer.
We vervolgen onze weg richting Hudiksvall. Onderweg, in het dorpje Njutånger, zien we een bijzondere klokkentoren. We mochten hier ook even meegenieten van een huwelijksplechtigheid.
In Hudiksvall stoppen we om Möljen Sjobodar te bezichtigen.
Dit zijn fotogenieke pakhuizen voor de visserij, van hout in traditionele koperrode kleur.

We gaan nu op zoek naar een slaapplaats, en het eiland Alnön lijkt ons een ideale plek.
Het oude ex-vissersdorpje Spikarna wordt voor even onze nieuwe verblijfplaats.
Na ons avondmaal maken we nog een wandeling naar het eilandje Skorven.

Naar goede gewoonte eindigen we onze dag met een spelletje.

Zweden: 13 aug

2010-08-23T09:42:00.000-07:00

Reisroute:

E45 Orsa – Mora
70 Mora – Nusnäs
70 Nusnäs – Rättvik
Rättvik - Dalhalla

Aantal km: 73 km

Naar vandaag hebben we erg uitgekeken.
De dag dat we ons een paard gaan kopen!
Een “Dalahäst” wel te verstaan.
Nusnäs staat bekend als het dorp waar de Dalahäster vervaardigd worden.
Zij zijn hét symbool van Zweden!

Het was dan ook de moeite waard om dit eens van dichtbij te kunnen zien.
Na de middag bezoeken we Rättvik.
Speciaal hier is de kerk met zijn 87 kerkstallen. Hier lieten de boeren vroeger hun paarden achter als ze naar de mis gingen.
In Rättvik heb je ook een 625m lange pier: Långbryggen.
Elke plank van de pier draagt de naam van degene die de plank betaald heeft.
Op deze manier was er voldoende sponsoring en was het mogelijk om de pier aan te leggen.

Van daaruit rijden we naar Dalhalla.
Een hele tijd geleden reeds kochten we via internet kaarten voor de opera De toverfluit van Mozart, die wordt opgevoerd in het openluchttheater van Dalhalla: een oude kalksteengroeve.
Terwijl we op de parking in onze motorhome aan het eten waren en aan het wachten waren tot het tijd was om door te gaan, heeft het nog eens flink geregend.
We konden alleen maar hopen dat het ’s avonds droog bleef.
En dat was ook het geval!
Deze opera was absoluut de moeite waard om te zien!
Adembenemend!
Weer een ervaring en mooie herinneringen rijker!
We sluiten onze geslaagde dag af met een glaasje wijn op de parking van de opera, waar we ook bleven overnachten.

Zweden: 12 aug

2010-08-23T08:08:00.000-07:00

Reisroute:

E45 Mora
E45 Mora - Orsa

Aantal km: 292 km

We vertrekken al tamelijk vroeg richting Mora.

Onderweg , zien we plots 2 elanden lansg de kant van de weg staan. Iets wat we nooit gedacht hadden dit ooit te kunnen meemaken! We kunnen de motorhome 100m verder even prakeren om uit te stappen en deze prachtige dieren te fotograferen. Maar dit laten ze helaas niet toe en keren terug het bos in.

Rond de middag komen we daar aan en nuttigen eerst onze lunch.
Daarna bezoeken we het stadje, alsook het museum van Anders Zorn: één van de meest bekende schilders van Zweden.

Een ticket voor een volwassene kost 60 SEK, kinderen -12j zijn gratis.
Nadien rijden we via het eiland Sollerön naar Gesundaberget, een skioord.
We nemen de skilift naar boven om er te genieten van het prachtige uitzicht over het Siljanmeer.
Tickets lift heen en terug: volw: 65 SEK en kind -15j: 55SEK

We volgen verder E45 richting Orsa waar we ons op camping Orsa Grönklitt, met zicht op het Orsasjön, installeren. (265SEK per nacht, elektriciteit inclusief)
Lauren en Pascal nemen nog een heerlijke duik in het meer terwijl ik ons een lekker stukje zalm met rjist, courgette en hofmeestersaus bereid.
We genieten nog na van onze eerste mooie dag!

Zweden: 11 aug

2010-08-23T08:04:00.000-07:00

Reisroute:

44 richting Vännersborg
E45 richting Karlstad
E45 richting Mora
Stopplaats: parking golfterrein Sunne

Aantal km: 281km

9u: we zijn klaar om onze motorhome in de garage te “duwen” voor reparatie.
Helaas moeten we nog een uurtje wachten.
1u later:…. Toch nog even wachten. Een andere motorhome moet eerst klaar zijn.
Ondertussen wordt er behoorlijk wat afgelezen!
11u30: het is zover! De poort gaat open. Een motorhome wordt buiten gereden. De onze kan binnen!
Hoe lang de reparatie gaat duren kan niemand ons zeggen.
We gaan iets verderop in een benzinestation iets eten.
We bezoeken het Skalbanksmuseet.

Er hoeft geen ingang betaald te worden!
Het is een natuurreservaat waar men nog overblijfselen van schelpenheuvels van 12000 jaar geleden kan zien.
Rond 14u keren we terug naar de garage.
Tot onze grote ergernis merken we dat onze motorhome nog niet klaar is.
Daar begint alweer het wachten!
We zitten in een zeer kleine wachtruimte en lezen maar wat verder in ons boek.
Ondertussen probeert Lauren, in haar beste Zweeds dat ze leert uit ons klein woordenboekje, de aandacht te trekken van de garagisten.
Zo roept ze bijvoorbeeld tijdens de koffiepauze: “Hej! Tid för arbeta!” wat zoveel betekent als “Tijd om te werken”
Ze acteert soms ook een beetje door in het toilet hard in haar ogen te gaan wrijven en daarna aan het bureau van de baas te passeren en te zeggen: “Jag vill gå!!!!!!” terwijl ze doet alsof ze weent!
Ook zegt ze in nabijheid van de garagist: “Jag är trött att vänta!” (Ik ben moe van het wachten!)
Al deze zinnen heeft ze zelf samengesteld!!
Zo beleven we toch nog plezier aan het lange wachten…..
Na vele frustraties en veel heen- en weergeloop is het om 16u zover: ze gaan een testrit doen en kijken met de computer of alles in orde is.
…..
OEF: er lijkt te eind te zijn gekomen aan onze ellende!
We verlaten het garageterrein rond 16u30 en begeven ons richting Mora.
’s Avonds houden we halt op de parking van het golfterrein van Sunne en besluiten om hier de nacht door te brengen.
De afgelopen dagen waren best spannend en frustrerend maar hopelijk kunnen we nu écht aan onze reis beginnen.

Zweden: 10 aug

2010-08-23T07:07:00.001-07:00

Aantal km: 20km

Vandaag nemen we de fiets en gaan Udevalla bezoeken.
De stad heeft niet zo veel bezienswaardigheden te bieden.
Het heeft een mooi parkje om even in te vertoeven en het Bohuslänsmuseum.
Nadat we het museum bezocht hebben, gaan we er ’s middags een lunchmaaltijd eten voor slechts 8€ per persoon: saladbuffet, hoofdgerecht, drinken en koffie met koekje inbegrepen.
De toegang voor het museum was gratis!
Daarna nemen we opnieuw onze fiets en rijden we langsheen de strandpromenade tot in Lindesnås.

Het pad loopt hier helaas ten einde en zodoende keren we terug.
We stoppen onderweg in Gustafsberg. Dit was de allereerste Zweedse badplaats!
Op het terras van de Snäckan gaan we gezellig iets drinken en genieten van het mooie uitzicht!

We wandelen nog even door dit prachtige dorpje en fietsen daarna terug naar onze motorhome.
Het zonnetje is nog steeds van de partij en we nemen dus onze stoeltjes buiten en maken ons een terrasje… met zicht op de garage. Hier proberen we toch te genieten van een lekker aperitiefje.
Ondanks alle leed hebben we vandaag voor het eerst een “vakantiegevoel” gehad!

Zweden: 9 aug

2010-08-23T07:01:00.001-07:00

Reisroute:

E45 Lödöse – Lilla Edet
167 Lilla Edet – Ljungskile
Ljungskile - Udevalla

Maandagochtend 8u. Vroeg uit de veren.
We nemen snel ontbijt en bellen dan onmiddellijk terug naar Fiat Camper Assistance.
Die moet op zijn beurt contact opnemen met een collega hier in Zweden.
Die belt ons terug om te zeggen dat hij een takeldienst zal bellen.
Wanneer deze ter plaatse zal zijn, weet niemand.
Wachten dan maar en een spelletje spelen en wat lezen.
Om 12u besluiten we nog maar eens terug te bellen om te zien of iemand iets meer weet.
Maar dan is daar opeens de takelwagen.
Die kijkt eens oppervlakkig onder de motorkap en besluit ons niet te takelen.
We moeten hem volgen naar de dichtstbijzijnde garage.
Daar kijkt hij op de computer wat het probleem zou kunnen zijn.
Blijkbaar iets waar hij ons niet mee kan helpen, dus een takeldienst van Udevalla moet ons komen halen en naar daar brengen.
Daar begint het wachten weer.
Om 14u30 ongeveer komen we in de garage aan.
Weer wat opzoeken op de computer… resultaat: turbo kapot!
Het kapotte stuk wordt verwijderd, ingepakt en moet naar een hersteldienst gebracht worden en kan in het beste geval op woensdag teruggeplaatst worden.
Ze duwen onze motorhome uit de garage en daar staan we dan op een halve meter van het hek, midden in een industrieterrein.
Dit wordt voor 2 dagen onze nieuwe verblijfplaats!

Zweden: 8 aug

2010-08-23T06:59:00.000-07:00

Het is 10u15 als we onze ogen opendoen: flink uitgeslapen dus!
Maar wat kunnen we meer doen?
We zitten hier immers vast met motorpech en het is zondag!
We nemen uitgebreid ontbijt.
We spelen een spelletje.
We lezen wat.
We eten.
Wandelen naar het dorp anderhalve km verderop. Daar is een museum.
Maar daar aangekomen was het 16u10 en het museum sluit om 16u.
Weeral pech.
We gaan dan maar terug naar de motorhome en doden de tijd opnieuw met spelletjes spelen, lezen en eten.
Aangezien we elektriciteit hebben, kunnen we wel op de computer naar een DVD kijken.
En zo wordt het snel 22u45.
Tijd om te gaan slapen.

Zweden: 7 aug

2010-08-23T06:48:00.000-07:00

Reisroute:

A 43: Münster
A1 – E37 Osnabrück – Bremen – Hamburg
A1 – E22 Hamburg – Lübeck
A1 – E47 Fehmarn – Puttgarden
Overzet Puttgarden – Rødby
E47 – E55 Rødbyhavn – Kopenhagen- Helsingør
Overzet Helsingør – Helsingborg
E6 – A20 Helsingborg – Göteborg
E6 Stenungsund

Aantal km: 873 km

Overzet boot:
Overzet Puttgarden – Rødby
Overzet Helsingør – Helsingborg
Combinatieticket boot voor 3 personen + motorhome: 175 €

We zetten onze reis verder. Vandaag wordt een dag van vele kilometers.
In Duitsland zijn nog altijd veel werkzaamheden en dit brengt af en toe de nodige files met zich mee.
Al bij al viel dat nog best mee!
Om iets na 12u komen we aan in Puttgarden waar we de boot nemen naar Rødby – Denemarken.
We kopen direct een combinatieticket dat ook geldig is voor de overzet tussen Helsingør – Denemarken en Helsingborg – Zweden.
Dit ticket kost voor 3 personen + motorhome 175€.

Om 17u, na 980 km, zijn we eindelijk op Zweeds bodem!

We vervolgen onze weg tot Göteborg en daar nemen we de E45 richting Karlstad.
Ons doel is langs het Vannernmeer een slaapplaats te zoeken.
Maar op een bepaald moment horen we rare geluiden aan de motorhome.
We besluiten toch nog een eindje verder te rijden, maar op het moment dat er een lampje begint te branden, zetten we ons toch even aan de kant om op te zoeken wat het probleem is.
Blijkt dat we problemen hebben met de injectie van de motor.
In Lödöse rijden we het eerste het beste weggetje in en zien iets verder een motorhome staan.
We bellen aan bij het dichtstbijzijnde huis en vragen of we bij hen mogen blijven staan want dat we motorpech hebben.
Vriendelijk als de meeste Zweden zijn, is dit geen enkel probleem.
We zijn hen zo dankbaar en nodigen hen uit om een glas te komen drinken.
Moet je weten dat Pascal en ik het afgelopen jaar begonnen zijn met Zweeds te leren.
Aangezien we graag naar Scandinavië reizen is Zweeds de taal waar je meest baat bij hebt.
Dus is dit het eerste moment om onze (basis)kennis te testen!
Lilly spreekt een paar woorden Engels maar Rune kan alleen Zweeds.
Een zéér vlot gesprek wordt het niet, maar we kunnen ons min of meer verstaanbaar maken en verstaan toch ook wel een behoorlijk deel van wat zij zeggen.

Zweden : 6 aug

2010-08-23T06:39:00.000-07:00

Reisroute:

N406 Aalst – Dendermonde
N41 Dendermonde – Temse
E 17 Antwerpen
E 34 Eindehoven – Duisburg – Essen – Bochum
A 43 Münster

Aantal km: 386km

Eindelijk was het weer zover.
Naar deze dag hebben we zéér lang uitgekeken.
De dag dat we opnieuw naar Zweden kunnen vertrekken.
Dit jaar reizen we met een Eriba Jet 517 motorhome.

Om 15u30 kregen we het bericht dat we de motorhome mochten afhalen.
Inladen, nog even vlug iets eten en we zijn vertrokken.
De reis verliep vlot en een eind voorbij Münster, om 23u35, zetten we ons aan de kant om wat te slapen.

Noorwegen: dag 17

2009-08-31T05:41:00.000-07:00

Zaterdag 22 augustus 2009

Vandaag was het helaas zover: we moesten aan onze terugtocht beginnen.

Om 7u vertrokken we richting terminal in Kristiansand.

Onze tickets waren reeds in april geboekt.

Inchecken ging dus heel vlot.

We vaarden met Colorline Super Speed.

De overtocht naar Denemarken duurde 3u15min.

We overnachtten nog eens op een parking van een camping in Münster, vanwaar we zondagochtend verderreden naar huis.

Zondag op de middag kwamen we thuis en kon het afwaswerk beginnen.

Maar dat nemen we er met plezier bij, na zo een mooi reis!

Reisroute:

overzet Kristiansand - Hirsthals

E39 tot Aalborg

E45 Århus - Kolding - Flensburg - Hamburg - Bremen

A1 richting Dortmund

A43 richting Essen

52 Gladbeck

2 Oberhausen

2 gaat over in 3 Duisburg

40 Duisburg - Venlo

E34 Eindhoven

E19 Antwerpen - Gent afrit Temse-Dendermonde

N41 Dendermonde

N406 Aalst

Alle foto's uit de blog van de rondreis door Noorwegen, en nog enkele andere zijn te bekijken in het online fotoalbum

Noorwegen: dag 16

2009-08-31T05:31:00.000-07:00

Vrijdag 21 augustus 2009

We reden deze ochtend de Nordsjøvegen (44) verder af tot in Flekkefjord.
Een heel mooie baan: “Noorwegen in een notendop”
Van meren tot fjorden, van rotsen over bergen tot bossen, van brede tot héél smalle wegen….
In Flekkefjord deden we boodschappen, maakten we een korte wandeling, maar verder was er niet veel te zien.

We reden verder door naar Lindesnes fyr.
Op de weg tussen Vigeland en Lindesnes reden we tussen verschillende fjorden:
Skinsfjorden, Remasfjorden en Njevervefjorden.
Wat hier in deze streek heel opmerkelijk was, waren de garagepoorten langsheen het water, om de boten in te parkeren.

Dit hadden we gedurende heel onze reis nog nergens gezien!
Lindesnes fyr is het meest zuidelijke punt van Noorwegen.
Het ligt op 2518 km van de Noordkaap.
We bezochten er de vuurtoren. Tickets kostten 50 NOK/volw en gratis voor kinderen.

Later in de namiddag passeerden we nog Mandal, een klein gemoedelijk stadje.
Net voor het binnenrijden van Kristiansand deden we nog eens gratis service aan een Shell tankstation.

Voor onze laatste avond op Noorse bodem zochten we nog een aangenaam plaatsje om te slapen.
Dit vonden we in Vigeland hovedgård met uitzicht op de Venneslafjorden.
We mochten er meegenieten van een demonstratie vliegvissen.

Reisroute van vandaag:
44 – Flekkefjord
E39 richting Kristiansand tot in Vigeland
460 Vigeland – Lindesness fyr en terug
E39 Kristiansand
9 richting Evje
405 tot Vigeland hovedgård

Aantal km: 240 km
Tol betaald:
25 NOK
10 NOK
20 NOK

Serviceplaats + prijs:
Tussen Søgne en Kristiansand – Shell tankstation: alles gratis

Noorwegen: dag 15

2009-08-31T05:15:00.000-07:00

Donderdag 20 augustus 2009

Lysefjord en Preikestolen
Voor vandaag hadden we onze wekker gezet.
We wilden zo vroeg mogelijk aan de beklimming van de Preikestolen beginnen.
Hoe vroeger, hoe minder volk!
En…. Ja hoor, de zon was van de partij!!!

De Preikestolen ligt aan de Lysefjord: deze fjord dringt ongeveer 40 km ver in de bergwereld van Rogaland door. Hij dankt zijn naam aan de heldere rotswanden (“lys”=helder), die steil afhellen langs de onbegaanbare oevers.

We begonnen om 9u04 aan onze wandeling.
De Preikestolen is een bijna vierkant rotsplateau van 25 bij 25m dat zich 604m boven de zeespiegel bevindt.
De rotswanden zijn loodrecht, voor een deel zelfs overhellend;het resultaat van vorstwering tienduizend jaar geleden.
Vanaf de parking ( 80 NOK/bobil) moesten we ongeveer 4km stappen en een hoogte van 334m overbruggen.

Het pad bestaat voor een groot deel uit stenen, zowel grote als kleine.
Soms moet je echt klimmen en klauteren .
De steile stukken worden afgewisseld met vlakkere plateaus.
De wandeling nam iets minder dan 2u in beslag.
Onderweg namen we even de tijd om rondom ons te genieten van de prachtige vergezichten en deze vast te leggen op foto.

We waren rond 11u boven en toch was er al een behoorlijke drukte!
Op de spectaculaire “preekstoel” was er enorm véél wind!
Toch waren we benieuwd naar een zicht naar beneden.

Hiervoor mag je uiteraard geen last hebben van hoogtevrees!
Ik kroop op handen en knieën naar de rand om een glimp van de diepte op te vangen.
Ik had op dat moment het geluk dat er een “piepklein plezierbootje” voorbij vaarde.
Verder was het daar genieten van het prachtige uitzicht over “fjell en fjord”.

Na tal van foto’s en video-opnames konden we aan onze terugtocht naar beneden beginnen.
Onderweg even snel iets eten om opnieuw te kunnen klimmen en klauteren.
Ondertussen was het al een drukte van jewelste!
De terugtocht was makkelijker dan we aanvankelijk gedacht hadden.
We deden er ongeveer anderhalf uur over.

Aangezien het nog tamelijk vroeg in de middag was, konden we nog tot aan de zuidkust rijden.
We stopten nog even in Egersund voor een paar boodschappen te doen.
Iets voorbij Egersund vonden we een rustige plaats, met zicht op zee, op een “rustparking” om te overnachten.

De dag begon hoopvol met veel zon, maar eindigde helaas met regen en onweer.

Reisroute van vandaag:
13 Oanes – Preikestolen
13 Preikestolen – Oanes
Overzet Oanes – Lauvik
13 Lauvik – Hole
508 Hole Oltedal
45 Oltedal –Ålgård
E39 Ålgårdà Kristiansand tot pijl weg 42
42 Egersund

Aantal km: 117 km

Overzet boot:
Oanes – Lauvik
1 Bil 7m: 143 NOK
1 volw: 24 NOK
1 kind: 12 NOK
Totaal: 179 NOK

Noorwegen: dag 14

2009-08-30T11:00:00.000-07:00

Woensdag 19 augustus 2009

Vandaag was Stavanger aan de beurt.
Een stad waar je met een motorhome geen slaapplaats kan vinden, tenzij op een camping.
Een stad waar je ook niet goed weet waar je je motorhome kan parkeren.
Op aanraden van de campingeigenaar reden we naar de parking aan het Oljemuseum.
Daar was voldoenden plaats.
We betaalden voor een ticket van 5u: 99 NOK.
We hoopten alleen maar dat ze ons geen boete zouden maken, omdat we 2 plaatsen in beslag namen. (Maar dit gebeurde niet!)

We bezochten eerst Gamle Stavanger.
Dit stadsgedeelte telt 180 huisjes die hoofdzakelijk bewoond worden door bejaarden, jonge gezinnen, beoefenaars van oude ambachten en kunstenaars.
De oude houten witte huisjes zijn prachtig gerestaureerd en voorzien van kleurrijke bloemen.
Van hieruit hadden we een mooi uitzicht over de haven van Stavanger.

Het nieuwe stadsgedeelte heeft zijn Domkirken en verschillende musea als bezienswaardigheden.
We flaneerden nog door de winkelstraten van de stad.
In één van de straatjes waren allemaal alternatieve winkeltjes die zéér kleurrijk geschilderd waren.
Weer was er een opmerkelijk cafeetje te bespeuren: “Bøker en Borst” (boeken en dorst) een café ingericht met vele boekenrekken waartussen de tafeltjes stonden.
De eigenares had nog anderhalf jaar in België gewoond, in Wezenbeek-Oppem.
Hoe klein de wereld toch is….
Eten deden we deze middag in Bølgen & Moi (560 NOK)

Daarna was het tijd voor de overzet naar Tau
We betaalden 354 NOK voor deze tocht en hij duurde ongeveer een half uurtje.
In Tau deden we nog een paar boodschappen in de “KIWI”.
We volgden verder weg 13 naar Oanes.
Onderweg stopten we nog in Solbakk, langs de Boknafjorden, om te genieten van het mooie landschap en de Hellerigstningar: rotstekeningen uit het bronstijdperk.

Onze slaapplaats van vandaag was de parking aan het Lysefjordsenteret, met uitzicht op de Lysefjord, zoals de naam reeds deed vermoeden.

Reisroute van vandaag:
E39 Sandnes – Stavanger
509 sentrum tot parking Norsk Oljemuseum
509 naar weg 13 Tau
Overzet naar Tau
13 Tau - Oanes

Aantal km: 65 km
Overzet boot: Stavenger – Tau
1 bil 7m : 294 NOK
1 volw: 40 NOK
1 kind: 20 NOK
Totaal: 354 NOK

Tol betaald: E39 naar Stavanger: 20 NOK

Noorwegen: dag 13

2009-08-30T10:33:00.000-07:00

Dinsdag 18 augustus 2009

We vertrokken vandaag om 9u45.
We reden richting Haugesund.
We kwamen al snel een spectaculaire waterval tegen: de Langfossen.

Verder reden we vandaag langs héél veel fjorden:
Åkrafjorden, Etnefjorden, Ølstfjorden, Skoldfjorden, Grindafjorden, Førresfjorden, Skudefjorden en Kvitsøyfjorden.

Ondertussen zijn we aanbeland op het eiland Karmøy.
’s Middags stopten we in Avaldsnes.
Na ons middagmaal bezochten we de stenen kerk die dateert uit 1250, gevolgd door het nabijgelegen vikingdorp. Hier werden we rondgeleid door een sympathieke viking die zijn uitleg in het Engels deed en zich vooral richtte naar Lauren, onze dochter…. Te weten dat ze nog geen woord Engels begrijpt.
Toch knikte ze steeds beleefd alsof ze elk woord begreep.

De tocht werd verder gezet naar het uiterste zuidelijke punt van het eiland: Skudeneshavn.
Dit stadje heeft een prachtig oud gedeelte dat zeker en vast de moeite waard is om te bezoeken.
Opmerkelijk is dat in “gamle Skudeneshavn” alle huisjes wit geschilderd zijn!

In dit stadsgedeelte kwamen we een klein cafeetje tegen: “Morjestuå”
Het was niet meer dan de zitkamer van de eigenaar van het huisje: een heel charmante oude man…Johannes Hansen
Op een tafeltje stonden een paar thermossen met koffie en een waterkoker voor thee.
Je kon er bij de koffie een versgebakken wafel krijgen.
3x koffie/thee + wafel kostte 80NOK
We hadden er een gezellige babbel met Johannes.
We leerden er eveneens de “dorpsschilder” kennen: de man die alle huisjes van een mooi wit kleurtje voorziet.
Merkwaardig aan deze man was dat hij naast schilder ook kunstschilder was en zo zijn Belgische surrealisten kende: Magritte en Delveaux. Bovendien was hij ook nog een kenner van Belgische B-movies (Harry Kümmel)
Kortom… het was gezellig ten huize Hansen.

Na onze stadswandeling, wachtten we op de overzet richting Stavanger.
Deze vertrok om 18u20.
Hij maakte een tussenstop op het eiland Kvitsøy.
De boot vaarde ongeveer 70 minuten.

Ondertussen was het 19u30 toen we aankwamen in Mekjarvik .
Dan begon een ware zoektocht naar een slaaplaats.
Overmoedig reden we richting centrum Stavanger.
Uiteraard was daar geen camperstaanplaats te bespeuren.
We belandden dan maar op een camping een heel eind verwijderd van Stavanger: Sandnes
Campinganlegg Vølstadskogen: 170 NOK.

Morgen dan maar naar Stavangercentrum.

Reisroute van vandaag:
E134 Korlevoll – Haugesund
47 Haugesund – Skudeneshavn
Skudeneshavn – Kvitsøy – Mekjarvik
E39 Stavanger
44: Sandness

Aantal km: 195 km

Overzet boot: Skudeneshavn – Kvitsøy - Mekjarvik
Bil 6m: 181 NOK
1 volw: 56 NOK
1 kind: 28
Totaal: 265 NOK

Tol betaald: 6x automatisch bomstasjon gepasseerd: 6 x 12 NOK
20 NOK: E39 Randalbergve

Serviceplaats + prijs:
Statoil benzinestation van Ølensvåg: alles gratis

Noorwegen: dag 12

2009-08-30T08:26:00.000-07:00

Maandag 17 augustus 2009

We vertrokken deze ochtend in Ustaoset richting Eidfjord.
Onderweg kwamen we nog vele schone plekjes langs de weg tegen, waar we eventueel hadden kunnen overnachten…..

Wat later reden we door de Hardangervidda.
“Vidda” betekent hooglandplateau…. Een gebied van natuurlijke schoonheid.

De aantrekkingskracht van de Hardangervidda schuilt in de grote uitgestrektheid.
Het is het grootste bergplateau van Europa (900m hoog), met een oppervlakte van 10.000km².
Midden op het plateau, met zijn meren en beken, ontspringen de machtige rivieren Hallingdal en Numedal.
Het gebied telt eveneens een aantal schitterende watervallen waaronder de Vøringfossen.

Tijdens onze rit doorheen dit prachtige bergplateau stopten we verschillende keren om foto’s te nemen.
Gelijk welke richting je uitkeek, je zag altijd iets anders, iets moois..
Het was fascinerend, adembenemend, indrukwekkend,…

MAAR… zéér koud… het vriespunt nabij???
Het desolate landschap is iets wat je nooit meer vergeet!

Net buiten het plateau kwamen we de Vøringfossen tegen, één van de meest imposante watervallen van Noorwegen met zijn valhoogte van 182 meter.
En of dit imposant was ….!!!
We betaalden 30 NOK voor de parking.

Na ons middagmaal volgden we weg 7 verder tot in Eidfjord.
Onderweg kwamen we vele plaatsen tegen waar je vers fruit langs de weg kon kopen.
Wij kochten “morellen”, lekkere kersen, en vers appelsap. Heerlijk!!

We reden verder langs weg 13 naar Odda.
Ons doel was hier ergens te overnachten, maar aangezien hier toch niet zo veel te zien was, beslisten we nog verder door te rijden tot Røldal misschien?

Even verderop werden we nog getrakteerd op 2 fantastische bezienswaardigheden: de Folgefonnagletsjer en de Låtefossen.
Deze waterval stort zich met een krachtige snelheid maar liefst 164 meter naar beneden vlak vóór de weg.
Gewoon wat foto’s nemen en je krijgt er een gratis douche bovenop.

In Skare stopt weg 13 en namen we E134 tot Røldal.
Hier was het tijd voor een tankbeurt.
We gingen nog even een kijkje nemen aan de staafkerk, maar deze is minder de moeite waard.
Al snel merkten we dat hier ook geen overnachtingsplaats te bespeuren viel.
Dus maar terugkeren.

Ons doel was dan om terug weg 13 te volgen vanaf Røldal tot aan de Preikestolen.
Maar wegwerkzaamheden beslisten hier anders over.
Dus onze route wijzigde een beetje…
Dan maar eerst richting Stavanger langs de E134 richting Haugesund.

Een perfecte plek om te kokerellen en te slapen vonden we op de parking van het skistadion in Korlevoll (langlaufgebied).
Het weer liet het toe om ons rendiervlees gezellig buiten te bereiden.

We genoten ondertussen van een aperitiefje, en dit alles met zicht op het Folgefonnagebergte.

Wat hadden we nog meer nodig?
…..
Een spelletje Yatzee voor het slapengaan!

Reisroute van vandaag:
Weg 7 Ustaoset – Eidfjord
Weg 13 Odda – Skare
E134 Røldal
(weg 13 naar preikestolen: door wegwerkzaamheden teruggekeerd)
E134 tot Korlevoll

Aantal km: 216

Noorwegen: dag 11

2009-08-30T07:59:00.000-07:00

Zondag 16 augustus 2009

We vertrokken deze ochtend vanuit Aurland richting Oslo.
Nog geen kilometer gereden en we kwamen al de eerste attractie van de dag tegen: de Lærdalstunnelen.
Dit is met zijn 24,5 km de langste tunnel ter wereld.
En om de eentonigheid te breken kom je 3x een speciaal deel tegen met een verbreding dat blauw verlicht is.
Echt speciaal.
Eens uit de tunnel reden we naar Lærdalsøyri, het oudere stukje van het dorpje Lærdal.
Hier waren nog heel oude huisjes te bezichtigen.

Van hier ging onze tocht verder via de E16 naar Borgund.
We bezochten hier de best bewaarde staafkerk van Noorwegen.
Ze dateert van 1180.

De constructie van de staafkerken vindt zijn oorsprong in aloude tradities, opgedaan bij het bouwen met hout.
De Borgund-staafkerk steunt op een houten raamwerk van liggende balken.
De staande palen in de kerk vormen de ruggengraat van de kerk.
Deze palenconstructie werd op de grond liggend in elkaar gezet, en daarna omhoog geduwd.
Een “paal” heet in het Noors “stav”.
Daar heeft de kerk dan ook zijn naam “stavkirke” aan te danken, in het Nederlands dus “staafkerk”.

Vervolgens reden we verder tot Borlaug, waar we de E16 verlieten en verder reden langs weg 52.

We stopten rond de middag in Hemsedal, één van de grootste skioorden van Noorwegen.
Na een stevig middagmaal trokken we onze bergschoenen aan en gingen de toppen van dit skigebied verkennen.
Voor een ritje met de skilift naar boven betaalden we 150 NOK.
Tijdens de wandeling die we langs de pistes maakten, kregen we enorm veel zin om hier toch ook eens dit gebied te verkennen in de winter op onze skilatten….

De rit verliep verder tot in Gol.
Daar namen we weg 7 Geilo – Eidfjord.
In Geilo hebben we aan het benzinestation Statoil service gedaan.
Aan de kant staat een soort van container, waar je het chemisch toilet kan in leeggieten, je kan er het vuile water lozen en eveneens proper water tanken.

Reisroute van vandaag:
E16 richting Oslo - Lærdalstunnelen
E16 Lærdalsøyri
E16 richting Oslo tot Borgund
E16 Borgund – Borlaug
52 Gol
7 Geilo

Aantal km: 226 km
Serviceplaats + prijs: Tømmestasjon Geilo (aan benzinestation Statoil): gratis

Helemaal ververst reden we door tot Ustaoset, waar we ons langs de kant van de weg parkeerden voor onze nachtstop.
We keken uit op een aantal eilandjes van het Ustevatnet.

Reisroute van vandaag:
E16 richting Oslo - Lærdalstunnelen
E16 Lærdalsøyri
E16 richting Oslo tot Borgund
E16 Borgund – Borlaug
52 Gol
7 Geilo

Aantal km: 226 km

Serviceplaats + prijs: Tømmestasjon Geilo (aan benzinestation Statoil): gratis

Noorwegen: dag 10

2009-08-30T07:45:00.000-07:00

Zaterdag 15 augustus 2009

We stonden op en het regende.
Toch hoopten we dat het snel zou stoppen want vandaag stond de treinreis van Flåm naar Myrdal op het menu en de wandeling terug naar Flåm.

Tijdens ons ontbijt merkte Lauren plotseling iets op.
Aan de overzijde van de fjord zagen we “iets” bewegen aan het wateroppervlak.
Plotseling merkten we het ook op, dichter bij onze motorhome.
De telelens van het fotoapparaat gaf ons het antwoord: zeehondjes.
Eéntje kwam zelfs tot vlak bij de kust, maar zwom helaas weer snel weg zodat foto’s maken niet meer mogelijk was.
Gewoon héél leuk om dit zo vroeg in de ochtend te zien!
Stiekem hoopten we ze morgenochtend weer te zien….

We namen in Flåm de trein naar Myrdal.
Een ticket voor een enkele reis kost 230 NOK/volw en 110 NOK/kind.
Het treintraject is 20 km lang en duurt 1uur.
De trein rijdt door 20 tunnels en hij stijgt 864m met een gemiddeld stijgingspercentage van 5,5%.
Onderweg stopt de trein aan de Kjosfossen, een reuzenwaterval. Iedereen kan er uitstappen en van op een aangelegd plateau foto’s nemen. Ondertussen vermaakt een “sirene” het publiek.

Verder kan je van op de trein de Rallarvegen bezichtigen: een steile weg met 21 haarspeldbochten.
Een rit met de Flåmsbana is absoluut de moeite waard!

Vanuit het eindstation Myrdal begint de wandeling te voet terug naar Flåm, goed voor 21 km.
Ondanks de felle regen besloten we toch van start te gaan, wetende dat we onderweg, in één van de tussenstations terug op de trein konden stappen.

Het eerste stuk van de wandeling was de Rallarvegen, die we van uit de trein gezien hadden.
Verder kronkelde het wandelpad tussen de bergen door.
Hier en daar klaterden de watervallen naast ons neer.
Schuilend onder een rots aten we onze picknick op en bij het aanschouwen van het landschap viel ons op hoe klein en nietig we eigenlijk wel zijn!

Reisroute van vandaag:

Aurland – Flåm - Aurland
Aantal km: 18 km

Noorwegen: dag 9

2009-08-30T02:26:00.000-07:00

Vrijdag 14 augustus 2009

We reden met de motorhome tot Gudvangen.
De bedoeling was om met de motorhome op de boot een tocht te maken tot in Flåm en van daar onze tocht verder te zetten.
Helaas is er geen bootverbinding tussen Gudvangen en Flåm die voertuigen aan boord neemt.

We besloten dan maar de boottocht als pleziertocht te zien.
Prijs voor een familieticket bedroeg 660 NOK heen en terug.
Het was ronduit adembenemend om in de Nærøfjord en de Aurlandsfjord rond te varen!

Deze beide fjorden zijn fijne zijvertakkingen van de Sognefjord.
De Nærøfjord is 18 km lang, één van de smalste fjorden van Europa en beschermd door Unesco als werelderfgoed.
Hij wordt langs beide zijden omgeven door 1000m hoge rotswanden vanwaar watervallen recht naar beneden kletteren.
Tijdens de terugvaart stopte de boot in het kleine dorpje Underdal.
Hier is vooral het kerkje een bezienswaardigheid.

Het is gebouwd midden jaren 1100, en is hiermee het oudste nog gebruikte kerkje van Noorwegen. Het heeft de grootte van een woonkamer; er kunnen ongeveer 40 mensen in, wat dan ook zo wat het aantal inwoners van het dorpje is.
Na een bezoek van 45 minuten aan dit pittoreske dorpje, zette de boot zijn tocht verder langs de fjorden richting Gudvangen.
Een fantastische ervaring die je zeker niet mag missen!

Vanop de boot hadden we gezien dat er in Aurland een aantal campers langs het water stonden, en zo kregen we ook zin om met zicht op de fjord te overnachten.
We gingen op zoek en hebben de plaats gevonden!

In totaal waren we met 4 campers die hier langs de Aurlandsfjord bleven slapen.

Reisroute van vandaag:
E16 Voss - Gudvangen

Aantal km: 82 km

Noorwegen: dag 8

2009-08-30T02:07:00.000-07:00

Donderdag 13 augustus 2009

Voss is en oude en tegelijk nieuwe stad.
Het culturele hoogtepunt van de stad is de kerk: Vangskyrkja.
De achthoekige toren is een constructie van stevige houten planken die met houten pennen aan elkaar bevestigd werden. Het is een Romaans bouwwerk en heeft muren van ongeveer 150 cm dik. Het indrukwekkende interieur wordt beheerst door een altaar dat de Bergense Rubens-leerling Elias Fiigenschougg beschilderd heeft.

In de namiddag maakten we een wandeling naar het Voss Folkenmuseum: Mølstertun.

Dit is een 400 jaar oude nederzetting.
De Mølsterboerderij werd bewoond door 2 families die elk hun eigen land bezaten, maar de boerderijgebouwen waren gegroepeerd rond een open binnenkoer.
Het geheel gaf een duidelijk idee van hoe de boeren een aantal eeuwen geleden leefden.
Alles is mooi intact gebleven en van de gevonden voorwerpen werd een tentoonstelling opgesteld in het nabijgelegen museum.
Inkomprijs: 45 NOK/volw - gratis voor kinderen tot 15 jaar

Onze slaapplaats vonden we op de parking in het stadscentrum.
We betaalden er 20 NOK voor 24u.
We deden navraag in het toerismekantoor of we op de parking mochten overnachten: “geen probleem”

Reisroute van vandaag:
E39 – E16 richting Oslo
E16 tot Voss

Aantal km: 105 km

Noorwegen: dag 7

2009-08-29T08:00:00.000-07:00

Woensdag 12 augustus

We vertrokken in Kvomsøy richting Bergen.
We hadden niks bij van GPS-coördinaten of adres van een staanplaats voor motorhomes in Bergen.
We beslisten dan maar om de afrit Sentrum te nemen.
Toen begon het avontuur, want je vindt niet zomaar een motorhomeparking.
Tot we een “zwaantje” langs de weg zagen staan.
We vroegen of hij ons kon helpen…. En ja hoor… hij toverde een plannetje tevoorschijn en duidde ons de weg aan naar de enige motorhomestaanplaats die er langs de haven, aan de rand van de stad, te vinden is.

Bergen Bobil senter:
Afrit sentrum, vervolgens rijden tot je een bord "555 Sotra" tegenkomt.
Dit blijven volgen tot bord "582 Damsgården".
Hier afrijden en vandaar de pijlen met aanwijzing voor motorhomes volgen.
De parking is gelegen op wandelafstand van het centrum: ± 20 à 30 min te voet.
Prijs: 170 NOK/dag + 20 NOK/u voor elektriciteit
Service: water lozen, water tanken, wc reinigen: gratis
Bijna naast de parking vind je Baker Brun, een bakkerij waar je ’s ochtends overheerlijke koeken en vers brood kan halen !

Bergen ligt aan een inham van de Byfjordes op een schiereiland.
Het wordt aan de landzijde door een halve cirkel van 7 hoogvlakten en aan de zeezijde door de eilanden van de kust beschermd.
Het oude Bergen bestond grotendeels uit houten huizen. De oudste nog bestaande huizen liggen aan de Tyske Brygge, nu alleen nog Brygge genaamd.
Het stadscentrum is de Torget, waar dagelijks tussen 8 en 15u de levendige vismarkt plaatsvindt.
De oude houten handelswijk is absoluut een bezoekje waard!

Zeker niet te missen is een tochtje naar de top van de berg Fløyen.
Dat is bereikbaar via de Fløybanestasjonen, een kabelspoorbaan die bijna naar de top van de 319 meter hoge berg van Bergen gaat.
Een ticket heen en terug kost 70 NOK/volw en 35 NOK/ kind.
Daar heb je een adembenemend mooi uitzicht over heel de stad en zijn omgeving.
Boven is er de mogelijkheid om verschillende wandelingen door het trollenbos te maken.

Terug aangekomen in het centrum gingen we lekker eten in restaurant Smauet.
We kozen alweer voor het 3-gangenmenu:
Voorgerecht: gebakken Sint-Jakobsvruchten met knolselderpuree en sla
Hoofdgerecht: op vel gebakken “hake” (?) op een bedje van gestoofde venkel en courgette, vergezeld van erwtenpuree en botersaus met kappertjes
Dessert: chocolademousse met aardbeien
Kostprijs: 1470 NOK
Het avondwandelingetje terug naar de motorhome sloot onze dag af.

Reisroute van vandaag:
Weg 55 tot Vadheim
E39 tot Lavik
Overzet naar Ytre Oppedal
E39 tot Bergen

Overzet boot: Lavik – Ytre Oppedal
Overzet: voertuig 7m: 240 NOK
1volw: 28 NOK
1 kind: 14 NOK
Totaal: 282 NOK
Automatische tol Damgårdsvegen 15 of 20 NOK

Serviceplaats + prijs: op de Bergen Bobil senter: gratis

Noorwegen: dag 6

2009-08-29T04:36:00.000-07:00

Dinsdag 11 augustus 2009

We werden wakker en moesten vaststellen dat het weer helemaal niet goed was.
Het was zo vreselijk gemist dat we amper een paar meter ver zagen.
Tijdens het ontbijt begon het gelukkig uit te klaren.
Even later zetten we onze avontuurlijke tocht langs de Peer Gynt Vegen verder.
Het duurde niet lang of we kwamen de eerste schapen tegen op de weg.
In totaal bedraagt deze tolweg ongeveer 18 km.
Zeker een aanrader voor wie houdt van absolute rust en overweldigend mooie natuur !!!

Na het gehobbel op de grindweg waren we blij weer op de gewone weg te rijden.
We namen de 256 tot Vinstra vanwaar we de E6 tot Otta konden volgen.
Van daaruit ging het via 15 naar Lom.
Lom heeft tot ver buiten Scandinavië bekendheid verworven door zijn bijzonder mooie staafkerk: de Lom stavkyrke
De eerste vermelding over de kerk dateert van 1240, maar men is zo goed als zeker dat ze ouder moet zijn.
In de loop van de 17de E werd de kerk aan alle kanten uitgebreid tot haar huidig kruisvormig model.
Op het dak zij de nog de originele 13de eeuwse drakenkoppen te zien.
Het interieur omvat oa. wandschilderingen met het gebruikelijke motief van acanthusbladeren.
90 NOK voor 2 volw + kind

We reden verder weg 55 af over de Sognfjell tot Sogndal. (turistvegen)
Op deze weg kwamen we Anette tegen, een meisje dat stond te liften richting Sogndal.
Ze had de beklimming van de Galdhøpiggen achter de rug.
Langs deze weg hadden we gehoopt een mooie wandeling door de Jotunheimen te kunnen maken, maar het weer besliste er anders over.
Het regende verschrikkelijk hard, er was een strakke wind en bovendien was het erg mistig.
Dit maakte de afdaling met de camper ook niet makkelijk.
In Sogndal aangekomen namen we afscheid van Anette en reden wij verder tot Hella waar we de boot moesten nemen naar de overkant van de Sognefjord.
Dit is de langste fjord van Noorwegen en de 2de langste van heel de wereld!
Hij is 185 km lang en op zijn breedste punt is hij 1308 m diep.

Toen werd het tijd om een plaatsje te zoeken om te slapen.
Dit vonden we in Kvamsøy…. Met prachtig zicht op de fjord.
We hebben er zelfs buiten kunnen eten op ons eigen “privéterras aan het water”.
Op het eilandje voor de kust ligt en middeleeuws gotisch kerkje: Kvamsøy kyrke, dat alleen bereikbaar is als je en bootje kunt charteren. Dit is ons echter niet meer gelukt gezien het late uur van aankomst.

Reisroute van vandaag:
Vanaf de slaapplaats verder de Peer Gynt Vegen afgereden
Om op de E6 te geraken:
256 ->Vinstra
E6 -> Otta
15 -> Lom
55 -> Sogndal - Balestrand

Aantal km: 323,5 km
Overzet boot: tussen Hella en Dragsvik
Tol betaald: overzet: Camper 8m: 153 NOK
1 volw: 22 NOK
1 kind: 11 NOK

Noorwegen: dag 5

2009-08-29T04:21:00.000-07:00

Maandag 10 augustus 2009

We vertrokken deze morgen uit Oslo, nadat we service gedaan hadden.
We reden via de E6 tot in Lillehammer, waar we in een Koopcentrum boodschapen deden.
Vandaar reden we richting Olympiaparken.

We waren namelijk zeer benieuwd naar de schansen.
Om van een panoramische uitzicht te kunnen genieten van op één van de schansen, namen we de stoeltjeslift naar boven.
Hiervoor betaalden we 50 NOK/volw en 45 NOK/kind
De ervaring was spectaculair.
De afdaling deden we via de trap: ±550 treden !!!
En als klap op de vuurpijl werden we verwend door 3 jonge schansspringers die het beste van zichzelf gaven.
Fenomenaal!!!!!

Van hieruit volgden we verder de E6 tot in Tretten.
Via weg 254 kwamen we aan de voet van de Peer Gynt Vegen; die door het Gubrandsdal loopt.

Het is een grindweg en bovendien ook een tolweg: de tol bedraagt 70 NOK.
De weg leidde ons door een bezienswaardig hooggebergtelandschap dat ons prachtige uitzichten bood.
We beslisten onze camper te parkeren op het hoogste punt van deze weg.
Van hieruit maakten we een mooie natuurwandeling en daarna bleven we uiteraard staan om te overnachten.

Reisroute van vandaag:
E 18 richting Sentrum tot aan de E6
E6 Trondheim tot Lillehammer (= 200 km)
E6 tot Tretten
254 tot Svingvoll
Peer Gynt Vegen

Aantal km: 263km
Tol betaald: 70 NOK Peer gynt Vegen
Serviceplaats + prijs: service op bobilparking OSLO: gratis

Noorwegen: dag 4

2009-08-29T03:52:00.000-07:00

Zondag 9 augustus 2009

Vandaag waren we nog steeds in Oslo.
Het weer was niet te best.
Tijdens ons ontbijt werden we verrast door een fikse regenbui.
Enige tijd later reden we toch met onze fiets naar Bygdøy.
We bezochten er 2 musea:

- Het Vikingskipshuset: hier liggen 3 schepen en archeologische vondsten uit de vikingtijd. De schepen werden gevonden in de graven van 3 Vikingleiders aan de Oslofjord. Daar werden ze meer dan 1100 jaar begraven om de reis van hun leiders naar het rijk van de doden mogelijk te maken.
50 NOK/volw 25 NOK/kind

- Het Frammuseet: Hier heeft de dikbuikige “Fram” zijn laatste haven gevonden. Het in 1892 gebouwde schip was het meest robuuste schip van zijn tijd. De grote Noorse poolonderzoekers Fridtjof Nansen, Otto Sverdrup en Roald Amundsen konden hiermee hun reizen ondernemen.
Je kan niet alleen de buitenzijde maar ook de binnenkant van het schip bezichtigen.
50 NOK/volw gratis/kind

Ondertussen werd het middag en besloten we te gaan eten in het centrum.
Bij Olivia – Italiensk konden we genieten van een heerlijk pasta….
Dit met zicht op de Queen Mary 2 die aangemeerd lag in de haven van de Oslofjord. (646 NOK)

Daarna besloten we naar het Rådhus te rijden. Het symbool van Oslo, zetel van het gemeentebestuur en de gemeenteraad dat je van overal in de stad ziet verschijnen, moet je zeker van binnen gezien hebben. Het gebouw werd in 1950 geopend naar aanleiding van het 950-jarig bestaan van de stad. Het is versierd met monumentale schilderijen van de bekendste Noorse kunstenaars van toen. De reuzengrote muurschildering van Hendrik Sørensen in de entreehal laat een verpletterende indruk achter.
In het stadhuis reikt de Noorse koning elk jaar op 10 december de Nobelprijs voor de vrede uit.

Van aan het stadhuis was het slechts enkele minuten tot aan het park van het koninklijk paleis.
Det Kongelige Slott is een sober, langgerekt gebouw met 3 vleugels in empirestijl en werd gebouwd tussen 1825 en 1849. Het paleis is nog steeds de officiële woonplaats van de Noorse koninklijke familie.

De laatste stopplaats van de dag was het Vigelandpark.

Gustav Vigeland was één van Noorwegens grootste beeldhouwers.
Als in een roes werkte hij jarenlang aan honderden beelden die hij vervolgens opstelde langs een meer dan 800 meter lange as. Het hoogtepunt van zijn scheppingsdrift is de monoliet, een 17 meter hoge zuil van ineengestrengelde lichamen.
Het park behoort tot een van de meest bezochte bezienswaardigheden van de Noorse hoofdstad en is gratis toegankelijk.

Noorwegen: dag 3

2009-08-29T00:51:00.000-07:00

Zaterdag 8 augustus 2009

De rit naar Oslo verliep vlot.
Aan de grensovergang moesten we het douanekantoor passeren aangezien we een document moesten laten invullen. Hiermee was het mogelijk na de reis een deel van de BTW van de huur van de motorhome terug te vorderen. Dit komt doordat Noorwegen geen EU-land is.
Bij het binnenrijden van Oslo volgden we de richting Drammen – Sentrum V tot aan de afrit Skøyen.

Vandaar stond de motorhomeparking aangeduid:

Sjølist Marina Bobilparking
Drammensveien 160
Frogner

Nadat we geïnstalleerd waren, zijn we met de fiets richting centrum gereden.
Van aan de parking naar het centrum loopt een fietspad - E18 - 4 km, goed voor een kwartiertje fietsen.
We lieten de fietsen achter op Aker Brygge vanwaar we te voet door de stad op verkenning gingen.

Enkele bekende architecten hebben een van de grootste Noorse scheepswerven herschapen in een nieuw stadsdeel met winkels, restaurants, kantoren, ….
Het resultaat is een bezienswaardige mengeling van oude en nieuwe elementen.

We gingen vervolgens naar Akershus slott og festning, het oude verdedigingskasteel van de stad.

Het vestingterrein is gratis toegankelijk, het kasteel is te bezichtigen tegen betaling: 65 NOK/ volwassene en 15 NOK/ kind.
Binnen vind je prachtig ingerichte pronkzalen, die nu nog door de overheid gebruikt worden, de oude kasteelkerk en het koninklijke mausoleum.
Het indrukwekkendst was echter het weidse uitzicht vanaf de vestingwallen van het Akershus, over het havengebied, Aker Brygge, heel Pipervika tot aan het museumeiland Bygdøy.

We zetten onze tocht verder naar het imposante operagebouw.
Het werd als een schiereiland in de fjord gebouwd en doet denken aan een gebergte van ijsschotsen. Achter de grote glasstructuur verbergt zich een van de mooiste en modernste operazalen.

Het meest fascinerende is dat je rondom heel het operagebouw over schuine hellingen kan lopen… en zo kom je op een bepaald moment gewoon op het dak van het gebouw terecht.
Het 400 miljoen euro dure prestigeproject werd ontworpen door het Noorse architectenbureau Snøhetta.

We stapten verder langs de Karl Johans gate, die loopt van aan het centraal station tot aan het koninklijk paleis.
En zo belandden we weer op de Aker Brygge.

We hadden er eerder die middag gereserveerd in een trendy restaurant: Tjuvholmen Sjømagasin. We genoten er uitermate van het 3-gangenmenu van de dag. (2043 NOK)

Voorgerecht: gegrilde makreel met garnituur van komkommer- en yoghurtparels
Hoofdgerecht: gebakken zalm met een aardappelgebakje en ajuin op verschillende wijzen
Dessert: frambozen met huisbereid vanille-ijs met brownies

Na een korte wandeling op de pontons van de haven fietsten we terug naar de motorhome.

Reisroute van de dag:
E6 Stenungsund – Oslo tot Tusenfryd
E18 Oslo (richting Drammen)
Afrit Skøyen Sjølist Bobilparking

Vertrek: 8u40
Aantal km: 271 km
Tol betaald:
Aan de grens van Noorwegen: 20 NOK
Ter hoogte van Moss: 20 NOK

Serviceplaats + prijs: Sjølist Marina Bobilparking 150 NOK per 24u
Elektriciteit gratis

Noorwegen: dag 2

2009-08-29T00:38:00.000-07:00

Vrijdag 7 augustus 2009

We vertrokken ‘s ochtends vroeg om files te vermijden.
We hadden heel de dag vlot verkeer.
In Puttgarden moesten we voor de eerste maal de boot nemen.
Inschepen verliep zeer vlot. Het in- en uitschepen + de vaart namen exact 1u tijd in beslag.

Daarna waren we op Deense bodem.
Van Rødbyhavn naar Helsingør is ongeveer 200 km en daar namen we voor de 2de maal de boot.
Hier verliep alles even vlot. Er waren geen wachtrijen.
Het in- en uitschepen + vaart was deze keer slechts 20 minuten.
Na deze vaart kwamen we aan in Zweden te Helsingborg, wat ons nog bekend voorkwam van onze rondreis door Zweden 2 jaar geleden.

Toen besloten we tot voorbij Göteborg te rijden en daar ergens een slaapplaats te zoeken.
Deze hadden we snel gevonden in Stenungsund aan de jachthaven.
De parking was gratis en bood uitzicht op de haven.
Het havendorpje Stenungsund was via een wandelpad vanop de parking makkelijk te bereiken.
Om 23 u hielden we onze dag voor bekeken, moe maar vooraltevreden dat we zover geraakt waren!

Reisroute van de dag:
A 43: Münster
A1 – E37 Osnabrück – Bremen – Hamburg
A1 – E22 Hamburg – Lubeck
A1 – E47 Fehmarn – Puttgarden
Overzet Puttgarden – Rødby
E47 – E55 Rødbyhavn – Kopenhagen- Helsingør
Overzet Helsingør – Helsingborg
E6 – A20 Helsingborg – Göteborg
E6 Stenungsund

Vertrek: 6u15
Reisduur: 14u
Aantal km: 944

Overzet boot:
Overzet Puttgarden – Rødby
Overzet Helsingør – Helsingborg
Combinatieticket boot voor 3 personen + motorhome: 161 €

Noorwegen: dag 1

2009-08-29T00:16:00.000-07:00

Donderdag 6 augustus 2009

Reeds in november 2008 huurden we bij Bfree te Erpe-Mere een motorhome.

Een aantal dagen voor vertrek kregen we het goede nieuws dat we de motorhome, onze Sharky 600G, een dag vroeger mochten afhalen.
Laaiend enthousiast, en helemaal klaar voor vertrek, deden we dat dus op donderdagmiddag.

Alles stond reeds klaar om in te laden en zo konden we om 20u15 aan onze reis beginnen.
Ons doel was tot voorbij Essen te geraken en dat is ons gelukt ook.
Daar hebben we langs de autostrade overnacht.

Reisroute van de dag:
N406 Aalst – Dendermonde
N41 Dendermonde – Temse
E 17 Antwerpen
E 34 Eindehoven – Duisburg – Essen – Bochum
A 43 Münster

Vertrek: 20u15
Reisduur: 3u30
Aantal km: 309 km

Wie zijn wij?

2009-04-08T06:32:00.001-07:00

Wij zijn Sandra, Pascal en Lauren.

We wonen in Aalst, een gezellige stad om te vertoeven.

Maar af en toe trekken we er graag eens op uit.

Tegen een leuke citytrip, een sneeuwvakantie of een vliegvakantie zeggen we niet neen. Maar toch hebben we ons hart verloren aan reizen met een motorhome!

Onze grote droom is er ooit één zelf te hebben......

En aangezien we via blogs al veel geleerd hebben ivm camperreizen, vonden we het interessant van onze ervaringen ook kenbaar te maken.

Ik hoop dat deze blog dus ook van enig nut kan zijn en wens je alvast veel plezier met het lezen van onze reisverhalen.

Sandra

Pascal

Lauren

2009-04-08T05:57:00.000-07:00

Citytrip Parijs

Enige tijd geleden hebben we besloten om tijdens het Paasweekend een citytrip naar Parijs te maken.

We gingen op zoek naar een leuk trendy hotel, liefst makkelijk bereikbaar met de wagen, en niet te ver van een metrostation.

Onze voorkeur ging uit naar Novotel Paris Est.

Klik op de link en je zal onmiddellijk zien dat het een héél verrassend interieur heeft. Dat is nu net iets waar wij van houden!!

We zijn zaterdag 11 april rond half acht 's ochtends vertrokken.
De reisweg bedroeg 324km en nam 3u15min in beslag.
Het hotel ligt net aan de afrit van de autosnelweg. Het beschikt over een eigen ondergrondse parking die betalend is.

Het metrostation Gallieni (Parc de Bagnolet) ligt op wandelafstand van het hotel vanwaar je op een kwartiertje in het centrum van Parijs bent.
En het weekend kan beginnen!

We zijn begonnen met het aanschaffen van metrotickets die 3 dagen geldig waren en waarmee we ons onbeperkt konden verplaatsen binnen zone 3. De prijs van zo'n ticket voor een volwassene was rond de 18€.

De eerste bezienswaardigheid was de Eiffeltoren.

Zoals inderdaad overal te lezen staat, heb je verschrikkelijk lange wachtrijen tot aan de kassa's. De prijs voor een ticket tot de 3de verdieping bedraagt 13,5€ voor een volwassene en 7,5 € voor een kind.

Maar ... het is echt de moeite waard!!! Je hebt een adembenemend uitzicht over Parijs. En voor de échte genieters is er op de topfloor een champagnebar. Geef toe, bovenop de Eiffeltoren champagne drinken... het heeft wel iets, niet?

Vandaar zijn we naar de Arc de Triomphe gegaan en zijn we onze wandeling langsheen de Champs-Élysées begonnen. Heerlijk genieten van de prachtige winkels, maar ook een terrasje meepikken is zeker zo leuk.

We zetten onze wandeling verder en komen uit op Place de la Concorde.Van hieruit zijn we op zoek gegaan naar iets gezellig om te eten. We gingen af op een aanrader uit de gids en zijn in restaurant L'envue beland. (rue Boissy d'Anglas,39). Het interieur is zeer smaakvol en modern ingericht, in grijstinten met hier en daar een roze of blauw accent. De gerechten waren heel lekker en mooi gepresenteerd.

Nadien zijn we nog een avondwandelingetje gaan maken richting Louvre en het moet gezegd: de piramides by night zijn ook zeker de moeite waard!
Hierna gingen we met de metro terug naar het hotel waar we met een drankje in de bar en een vooruitblik op de volgende dag, onze eerste dag afsloten.

Dag 2
Na een stevig ontbijt in het hotel, namen we de metro richting Montmartre. Het is als het ware een stad-binnen-een-stad, met klinkerstraatjes, schitterende uitzichten en de magnifieke Sacré-Coeurbasiliek. Als je Monmartre op zijn mooist wil zien, verlaat dan de drukke toeristenroutes en ontdek de prachtige straatjes met witgekalkte arbeidershuisjes. We gingen even binnen in de Sacré-Coeur, maar konden er niet lang blijven want de zondagse misviering ging beginnen. De koepel hebben we niet beklommen. We gingen naar Place du Terte, waar ik als hobbyschilder mijn hart kon ophalen aan het bekijken van de vele kunstenaars die ijverig hun best deden om telkens weer het beste van zichzelf te geven tijdens het maken van hun portretten. We lieten hier ook een portret in aquarel maken van onze dochter.

Daarna hebben we een wandeling gevolgd die beschreven stond in een gids, en die ons leidde door de kleinste straatjes van Montmartre. Op onze weg kwamen we onder meer la maison rose en le moulin radet tegen.
Na de middag spoorden we naar Centre Georges Pompidou. De ontwerpers Renzo Piano en Richards Rogers draaiden het gebouw binnenstebuiten en hingen de ingewanden, de pijpen, aan de buitenkant. Ze kregen vervolgens een kleurcode: geel voor elektra, blauw voor airco, groen voor water en rood voor liften. Als kunstliefhebbers hebben we ons een ticket gekocht en de tijdelijke tentoonstellingen van Kadinsky en Calder bezocht, maar we hebben ook even tijd genomen om naar de vaste collectie te kijken die werken bevat van onder andere Picasso, Warhol, Pollock, Miró en zoveel anderen. Na dit geslenter was het tijd om even te genieten van een drankje op het plein naast het Centre Pompidou. Ondertussen konden we de excentrieke karakters van de Stravinskyfontein bewonderen.

We zetten onze tocht verder naar Ile de la Cité waar de 850 jaar oude Notre-Dame te bewonderen staat. We besloten om alleen de buitenkant te bezichten, daar de wachtrijen om binnen te gaan véél te lang waren. Rondom de kathedraal zijn gezellige grasperkjes met banken waar je kan genieten van het uitzicht alsook van de mooi onderhouden bloemperken.
We verlaten Ile de la Cité en gaan naar het groene eiland Ile St-Louis. De kleine rue St-Louis-en-l'Ile ziet zwart van het volk. Het is dan ook leuk om eens rond te snuffelen in de mooie, toffe winkeltjes.

Ondertussen waren we ook aan het uitkijken om gezellig ergens te kunnen eten, en zo viel ons oog op een klein maar bijzonder smakelijk ingericht restaurantje: Sorza. We hadden geluk dat je er niet hoeft te reserveren én dat we vroeg waren, want in een mum van tijd was Sorza volledig volzet. Wij hebben er in elk geval verrassend lekker kunnen eten!
Na de heerlijke maaltijd zijn we langs de Seine gaan wandelen. En toen in de verte de Eiffeltoren met al zijn lichtjes opdook, wilden we dit wel eens van dichtbij zien. En het was écht de moeite waard! We hadden dan nog geluk ook dat het juist 22u was, want elk uur gaan er gedurende 5 minuten nog extra lichtjes flikkeren. De mensenmassa die nog steeds staat aan te schuiven om naar boven te gaan, schreeuwt het uit van vreugde. dat geeft een kick !!! Na deze "schitterende" ervaring is het tijd om hotelwaarts te keren.
Het was alweer een prachtige dag: mooi weer en veel moois gezien.

Dag 3
Rond 9u30 vertrokken we naar Père-Lachaise, één van de beroemdste kerkhoven ter wereld. De enorme begraafplaats (44ha groot) is de laatste rustplaats van beroemdheden als Frédéric Chopin, Oscar Wilde, Karel Appel, Jim Morrison, Edith Piaf,... We kochten aan de ingang een plattegrond om zo makkelijker een aantal graven terug te vinden. Het is een zeer indrukwekkende en rustige begraafplaats.

Na de rust mocht er weer wat actie op het menu staan. We zijn door Le Marais getrokken. Met zijn rijkversierde herenhuizen, middeleeuwse straatjes, mooie tuinen en pleinen behoort het tot de mooiste delen van Parijs.. Het oudste plein van Parijs, Place des Vosges is hier ook gelegen. Tijdens een wandeling loop je door heel wat winkelstraten met zeer leuke boetiekjes. En zonder dat je het merkt zit je in het hart van de Joodse wijk. Een héél verrassende buurt dus.

Om te eten hebben we nogmaals vertrouwd op onze gids, die zei dat het "Chez Julien" lekker en gezellig vertoeven is. En aangezien de zon weer volop van de partij was, konden we op het terras eten, met zicht op de Seine. Tijdens het overheerlijke eten hadden we besloten om van onze laatste uren nog volop te genieten en iets te gaan bezoeken waar we nog nooit geweest waren: La Défense.

Niets staat meer in schril contrast met het historische centrum van Parijs dan dit zakencentrum. Het hoogtepunt van La Défense is zeker de imposante Grande Arche. Het monument is gemaakt van beton, marmer en glas en is 110 meter hoog. De glazen lift die onder de boog richting het dak kruipt, heeft veel weg van een stuk steiger of stelling. Boven gekomen met de lift, kom je in een ruimte waar tentoonstellingen gehouden worden.Voor een panoramisch uitzicht, moet je de trap op naar het uitkijkplateau. Het is een buurt die misschien minder bezocht wordt, maar die zeker de moeite waard is om even een kijkje te gaan nemen!!

Om onze dag af te sluiten zijn we nog een wandelingetje gaan maken door Le jardin des Tuileries en hebben we een laatste drankje gedronken op een terras. Want dan was het helaas tijd om naar het hotel te gaan, de auto uit de garage te halen en huiswaarts te keren.

Voor de terugreis reden we langs dezelfde weg als de heenreis. Op 3u20 minuten waren terug in Aalst. Het was een onvergetelijk weekend.
Vele groeten
Ponsjee