Japan: dag 3

 Maandag 11 mei 2026

Om 7u zitten we reeds aan de ontbijttafel. En een half uur later zijn wij tweetjes al op stap. We wandelen rond het olympisch stadion en gaan op zoek naar onze succesvolle belgen die tijdens de Olympische Spelen goed gepresteerd hebben. Wout, Nina en Naïfi prijken hier met hun naam voor eeuwig aan het stadion. Maar ook Armand Duplantis uit Zweden krijgt even onze aandacht.

Om 9u stappen we op de bus; de eerste stopplaats is het Meiji Jingu schrijn. De schrijn werd in 1920 opgericht ter nagedachtenis aan de vergoddelijkte geesten van keizer Meiji en zijn vrouw, keizerin Shōken. Zij speelden een sleutelrol in de modernisering van Japan. Het complex ligt verscholen in een kunstmatig bos van 70 hectare met meer dan 100.000 bomen. Hierdoor is het een oase van rust, direct naast de drukke wijken Harajuku en Shibuya. 

Binnen het tempelterrein liggen verschillende gebouwen en altaars. De belangrijkste gebouwen zijn de Torii's; dit zijn massieve houten toegangspoorten die de overgang van de seculiere wereld naar de heilige grond markeren, en het hoofdgebouw van de Meiji tempel. Hier kan je verschillende shinto activiteiten beoefenen zoals offers maken, heilige charms en amuletten kopen, stempels verzamelen in een goshuin boekje of een wens schrijven op de ema (dit zijn houten plankjes of andere voorwerpen met teksten/wensen op die in een boom of aan een houten altaar gehangen worden). Tijdens een korte wandeling door het grote park komen we enkele monniken tegen in traditionele kledij. Net voor het verlaten van het tempelcomplex passeren we nog 2 opvallende ceremoniële muren van kleurrijke sake-vaten (kazaridaru) en Franse wijnvaten, geschonken ter ere van de keizer.

De iconische sakevaten bij de Meiji-schrijn (Meiji Jingu) in Tokio, bekend als kazaridaru, zijn decoratieve offers. Ze worden geschonken door sakebrouwerijen uit heel Japan. Hoewel de vaten leeg zijn, symboliseren ze de spirituele verbinding tussen de mens en de goden en vragen ze om voorspoed voor de brouwer.

Naast de honderden sakevaten vind je er ook een aantal rijen met Franse wijnvaten. Dit komt omdat Keizer Meiji, aan wie de schrijn is opgedragen, een groot liefhebber was van de westerse cultuur, waaronder wijn en modernisering.

Na deze eerste fantastische kennismaking met het land, wandelen we verder door een heel bijzonder straatje. Van een "varkenscafé" tot een "capsuleboetiek"... je vindt het er allemaal. Speciaal.

Van hier rijden we naar Nishigotanda, waar we zelf de handen uit de mouwen steken en onze eigen sushi lunch bereiden. Na een inleidende quiz begint ons kookavontuur, of beter kneedavontuur. Bij sushi is het vooral de kunst om de kleefrijst in zijn juiste vorm te krijgen. We worden uiteraard stap voor stap begeleid in het maken van de verschillende sushi. Uiteindelijk zijn we super fier op het eindresultaat en kunnen we deze heerlijke lekkernijen opeten.

Na de middag begeven we ons naar
Shibuya. We volgen de gids die ons de weg wijst naar Shibuya crossing. Dit kruispunt is wereldberoemd geworden doordat het vaak op foto's staat en in meerdere films is gebruikt. Op de drukkere momenten van de dag verwerkt het kruispunt zo'n 2500 mensen per keer dat het licht op groen springt. Maar alvorens we zelf mogen oversteken, moeten we eerst eens vanop hoogte gaan kijken. Vanop dit uitkijkplatform wordt ons ook uitgelegd dat japanners niet aan jaywalking doen (= met rood licht oversteken). Dit betekent dat de gehele massa zich in 1 keer verplaatst als een soort golf. Hierdoor lijkt er een perfecte balans te zijn tussen het verkeer en de mensen. Dit wetende zijn we klaar om ook de oversteek te maken. Wel impressionant om je een weg te zoeken door de schuin overstekende menigte. Vanuit een winkelcentrum gaan we vanop een nog hogere verdieping nog eens naar de crossing kijken. 

Onze laatste bezienswaardigheid van deze dag is het Tokyo Viewpoint in de Mori Tower in Roppongi Hills. Vanop de 52 ste verdieping, 250 meter boven zeeniveau, heb je een adembenemend uitzicht over deze glinsterende wereldstad met zijn iconische gebouwen zoals de Tokyo Tower, Tokyo Skytree, het Olympisch stadion. Dankzij het mooie zonnige weer konden we 360° mijlenver kijken, maar helaas liet Mount Fuji zich vandaag niet zien. Woorden schieten hier veel tekort om dit zicht te beschrijven. 

Voor het diner brengt de bus ons naar het Royal Park Hotel waar we plaatsnemen op de rooftop. We zijn bevoorrecht om er teppanyaki van Kobe steak te mogen eten. Kobe-rundvlees is Wagyu-rundvlees van de Tajima-stam van Japans zwart vee, grootgebracht in de Japanse prefectuur Hyōgo rond de stad Kobe. De crème de la crème van dit rundvlees werd voor ons kort gebakken en geserveerd met allerhande andere lekkernijen. Het was een genot van "de bovenste plank" met het prachtige uitzicht over Tokyo by night en de Tokyo Skytree op de achtergrond. 

Een eerste wondermooie dag... dat smaakt naar meer, letterlijk en figuurlijk!