Japan: dag 4

 Dinsdag 12 mei

Na het ontbijt wandelen Pascal en ik nog eens naar het stadion om er grote mooie mozaïek kunstwerken te gaan bekijken. Maar veel tijd hebben we niet, want er wacht ons alweer een goed gevuld programma met een strak tijdschema.

We beginnen met de sfeer op te snuiven op de Tsukiji vismarkt. De oude vismarkt van Tokyo is gigantisch en bestaat al meerdere eeuwen. Het ruikt er naar vis, vis en nog eens vis, maar is een ervaring die we niet snel zullen vergeten. Als je echt de veiling van de vis wil zien, moet je wel zeer vroeg opstaan want deze start reeds om 4u 's ochtends. De binnenmarkt, waar de vis geveild wordt, is in 2018 verhuisd naar Toyosu. Maar de buitenmarkt is gebleven. 

De gids neemt ons eerst mee naar het informatiecentrum waar we een stempel in ons boekje kunnen laten zetten. Aan het einde van de vismarkt staat een schrijn waar mensen komen bidden om de Goden te bedanken voor vis, eieren, .... Ook hier kunnen we, tegen betaling, een stempel kopen. 

We krijgen 45 minuten vrij en kuieren wat rond op de buitenmarkt. In de smalle straatjes kan je op de koppen lopen. We vielen er van de ene verbazing in de andere. De veelzijdigheid aan producten is niet te schatten. Van knalgele vis, tot rare stukken gedroogde vis om te raspen, enorm veel soorten wieren, tot zelfs blauwe vis.... Maar ook winkeltjes vol met eetstokjes, waaiers en Japanse messen... te veel om op te noemen. Bizar, uniek en leuk.

Van hier zetten we onze weg verder naar het keizerlijk paleis. We wandelen eerst door een mooi park. We steken de "mot" of walgracht over om bij de brug en poort te komen. Verder geraak je echter niet. Behalve 1 klein bijgebouw zie je niks van het keizerlijk verblijf. De gids vertelt ons wel dat ze met 3 personen in het paleis wonen: de keizer, keizerin en de prinses, en dat ze meer dan 1000 personeelsleden hebben. Dit gezegd zijnde is het tijd om te lunchen.

We gaan shabu shabu doen. Dit is een traditionele Japanse variant van de hot pot, waarbij flinterdun gesneden vlees (zoals wagyu of dun rundvlees) en verse groenten kort worden gegaard in een kokende dashi-bouillon. Dit doe je met een slingerende beweging in de bouillon en dat heet shabu shabu. Vervolgens doop je de gare ingrediënten in dipsauzen zoals ponzu of sesamsaus. Alweer een bijzondere, unieke, super lekkere, ervaring die het groepsgebeuren bevordert. Als dessert eten we matcha pudding.

De gids, Narikosan, neemt ons mee naar een wel heel rare, speciale buurt in de wijk Shinjuku. Het is een uitgangsbuurt waar we de raad krijgen om er niet alleen rond te lopen, zelfs niet overdag. Maar wij zijn in groep! Wat een geruststelling. Straten zijn er smal, bars zijn er amper een paar meter breed, trapjes naar de bovenverdiepingen zijn mega steil en we willen vooral niet weten wat er zich daar in de vroege uurtjes afspeelt. Braafjes volgen we haar naar het volgende schrijn waar we terug een stempel halen. Deze is specialer dan de vorige want een monnik schrijft er zelf de datum en de naam van het schrijn in.

Hier leert Ken ons ook hoe we echt moeten bidden. Uiteraard bidden wij hier ook!

Om terug te keren naar het hotel wandelen we door het Shinjuku Gyoen National Park. We hebben al snel 2 bijzonder speciaal geklede meisjes in het oog en vragen hen of ze met ons op de foto willen. "Met veel plezier". 

The walk in the park was zalig! Een héél mooi, netjes en goed onderhouden park met mooie speciale bomen en bloemen. Te midden van deze prachtige natuur zou je haast vergeten dat je in Tokyo bent, al zijn de hoge torens en buildings nooit ver uit het zicht.

Na een verfrissende douche is het tijd om ons verstand en organisatorisch talent er even bij te nemen. We moeten namelijk 1 stuk bagage klaarmaken voor 3 dagen en 3 nachten. De andere grotere koffers worden al opgestuurd naar Kyoto.

Als diner gaan we naar het Akasaka Saryo restaurant. We moeten er onze schoenen uittrekken want je mag niet met schoeisel op de tatamimatten lopen. Dit zijn traditionele Japanse vloermatten die gemaakt zijn van stevig geperst rijststro, bedekt met geweven igusa-gras en afgewerkt met een stoffen rand.

De eetruimte ziet er wel een beetje speciaal uit; we zitten op vloerniveau, maar gelukkig niet in kleermakerszit. Onze voeten kunnen we naar goede gewoonte onder de tafel steken.

In een mooie box vinden we 6 heerlijke hapjes die gevolgd worden door sashimi van vis. Vervolgens eten we nog een soort stoofvlees van Wagyu. En voor wie niet voldoende gegeten heeft, komt er nog rijst en misosoep. Afsluiten doen we een pudding van sojabonen. Speciaal maar zeer lekker. Ik val (nu al) in herhaling, maar ook dit was, zeker door de setting, een unieke Japanse belevenis.