Japan: dag 5

 Woensdag 13 mei

Vandaag worden we reeds om 6u20 gewekt. Om 6u45 moeten onze koffers afgeleverd worden om op te sturen naar Kyoto. We reizen voor een paar dagen verder met rugzak en trolly.

Deze ochtend is er een strak reisschema: 7u ontbijt, 8u op de bus naar Tokyo station. Met de Shinkansen, de kogeltrein, verlaten we Tokyo en reizen in ongeveer 1u20 naar Niigata. 

De shinkansen is de hogesnelheidstrein van Japan, ook wel bullettrain genoemd. Deze treinen brengen jaarlijks zo'n 350 miljoen mensen van Tokyo naar bijna alle grote steden in Japan. Dit doen ze met een maximumsnelheid van 320 km per uur waardoor binnenlandse vluchten bijna overbodig zijn geworden. Met een lokale trein reizen we van Niigata verder naar Tsuruoka. We eten aan boord een bentobox, een Japanse lunchbox.

We hebben al veel gelezen en horen praten over het openbaar vervoer in Japan, hoe stipt de treinen rijden, hoe goed georganiseerd alles verloopt. Dus we zijn zeer benieuwd. Wat ons onmiddellijk opvalt in het station is dat iedereen zeer rustig rondwandelt en gedisciplineerd in 2 rijen aanschuift om de roltrap te nemen. Eens op het perron zijn er gemarkeerde plaatsen die aangeven waar de deur van de trein zal komen. Op de grond zijn telkens vóór de deur 2 lijnen geschilderd. Rij 1 is rood, rij 2 is blauw. In rij 1 schuif je mooi aan als je de eerstkomende trein neemt. Voor de volgende trein ga je mooi op de lijn van rij 2 staan. Wanneer iedereen uitstapt, staat er iemand aan de deur klaar met een vuilzak om het afval in achter te laten. Elke wagon wordt door 2 personen gepoetst en alle zetels worden in de rijrichting gedraaid. Nadat het onderhoudspersoneel op het perron de reizigers gegroet hebben, mogen we instappen. zeer opvallend is hoe stil het is in de trein. Ken, onze gids, had reeds gevraagd om niet luid te praten, want japanners zeggen eigenlijk niets op het openbaar vervoer.

Aangekomen in Tsuruoka brengt de bus ons naar Dewa Sanzan, een trio van heilige bergen: Hagura (geboorte), Gassan (dood) en Yudona (wedergeboorte). Op de bus leggen 2 yamabushi (= een soort van bergpriesters) ons uit wat we van deze namiddag mogen verwachten. 

Deze regio met zijn 3 bergen is de thuisbasis van de Shugendo, een religie die zowel kenmerken van het Boeddhisme als het Shintoïsme vertoont. De yamabushi wonen bewust in de bergen dichtbij de kami, de Shinto-goden. Ze leiden er een simpel en puur leven, mediteren onder ijskoude watervallen en leiden groepen pelgrims door de mooie natuur. Ze verrichten zware uithoudingsproeven als middel om de fysieke wereld te overstijgen. De training omvat taken zoals lange pelgrimstochten en het doorstaan van de elementen. 

En wij zijn vandaag bevoorrecht om mee in de voetsporen van de yamabushi te mogen treden. We betreden een pad van 2446 treden voor een mooie wandeling door de bossen. Eerst krijgen we traditionele kledij om aan te trekken en leren we hun manier van bidden, dan is het tijd om aan ons avontuur te beginnen. Mooi, in stilte en netjes achter elkaar volgen we de bergpriester die ons begeleidt naar de top van Haguro mountain. Zijn tempo, de stilte en de pracht van de natuur werken mediterend. Onderweg houden we een paar keer halt aan een schrijn om te bidden. 1 halte was wel heel speciaal: een vijflagige pagode. Elke verdieping heeft zijn eigen dak en vertegenwoordigt een kosmologisch element in het boeddhisme: aarde, water, vuur, wind en leegte.

Wat een onbeschrijflijk mooi en vooral unieke ervaring was dit weer! De geboorte heb ik niet gevoeld, maar ik heb wel enorm hard genoten van de wandeling door de prachtige bossen met de machtig grote en oude cederbomen. Als kers op de taart halen we op het einde van de wandeling onze stempel in het goshuin boekje en ontvangen we een klein aandenken aan deze bijzondere namiddag.

En dan is het tijd om naar het hotel te rijden. Het Suiden Terrasse Hotel ligt in het hart van de rijstvelden van de Shonai vlakte in Tsaruoka Yamagata Prefectuur. Dit unieke boetiekhotel, ontworpen door de beroemde architect Shigeru Ban, combineert moderne luxe met lokale tradities. De kamers bieden een rustig uitzicht op de omliggende natuur, terwijl het interieur een harmonieus en verfijnd ontwerp heeft. We trekken er eerst op uit om dit bijzondere hotel, maar ook de omgeving te gaan verkennen en op de gevoelige plaat vast te leggen. Het is immers kort voor zonsondergang en er is fantastisch mooi licht om foto's te maken.

Even later mogen we bij een lekker aperitiefje genieten van een wondermooie zonsondergang en daarna worden we alweer verwend met een overheerlijk diner. De avond sluiten we af met veel leute en plezier in de zelfbediening sakelounge.